ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 18/07/2009
ΣΤΙΣ 13:00 Μ.Μ. ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΛΓΑΣ
ΜΑΖΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΑΠΌ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΤΗΣ ΕΠΙΔΕΙΞΗΣ ΑΚΡΑΙΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ
Πλέον γίνεται σε όλους αντιληπτό ότι ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός στη χώρα μας γύρισε σελίδα. Η υπουργοποίηση Μαρκογιαννάκη, ο εξτρεμισμός του υπ. Εσωτερικών Παυλόπουλου, η κάλυψη και ενθάρρυνση της βάρβαρης αστυνομικής βίας, τα πογκρόμ εναντίον μεταναστών, που ακολούθησε την εξέγερση του Δεκέμβρη, αποκαλύπτουν ότι η κυβέρνηση της ΝΔ, με την υποστήριξη ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-ΜΜΕ-Εργοδοτικών οργανώσεων-Ε.Ε. στήνει ένα ακραίο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ.
Οι μαζικές συλλήψεις αγωνιστών του Δεκέμβρη, κυρίως ανυποψίαστων μαθητών και νεολαιών, η δίωξη τους με τρομονόμους και ο δια βίου στιγματισμός τους, αποτελούν σαφή προσπάθεια ολόκληρου του αστικού κατεστημένου να τρομοκρατήσει, να χειραγωγήσει, να καθυποτάξει. Η οικονομική κρίση γίνεται αιτία και αφορμή για την κατάργηση και των τελευταίων εργασιακών δικαιωμάτων, την εμπορευματοποίση-ιδιωτικοποίηση όλων των κοινωνικών αγαθών. Ο φόβος νέων εξεγέρσεων πιέζει για σκληρά μέτρα κρατικού αυταρχισμού.
Στιγμιότυπο αυτής της διαδικασίας τρομοκράτησης της κοινωνίας είναι η κτηνώδη συμπεριφορά δικαστικών και αστυνομικών αρχών, που βρίσκεται ενταγμένος σε κυβερνητικό σχεδιασμό, απέναντι στον παράνομα συλληφθέντα νεολαίο αγωνιστή Θοδωρή Ηλιόπουλο που προχώρησε σε απεργία πείνας.
Οι μετανάστες ήταν το επόμενο θύμα. Επαναλαμβανόμενα πογκρόμ με ανοικτή συνεργασία ΜΑΤ-φασιστών, μαζικές απελάσεις, βασανιστήρια και εκτελέσεις, στρατόπεδα συγκέντρωσης και φακέλωμα ήταν η κυβερνητική επιλογή.
ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-Εκκλησία-Καταστηματάρχες-Επενδυτές στην Αγορά Γης-Μεγαλοδημοσιογράφοι έστρωσαν το χαλί για να περάσουν τα ΜΑΤ και οι μπουλντόζες πάνω από τον καταυλισμό των απελπισμένων μεταναστών στην Πάτρα. Εικόνες που θυμίζουν Βαγδάτη, εισβολή του φασιστικού ισραηλινού στρατού στην Τζενίν, νίκες των κρυστάλλων στην χιτλερική Γερμανία αναβίωσαν εν μέσω καλοκαιριού και ενώ η αλληλεγγύη του κινήματος ήταν σχεδόν αδύνατη.
«Όσοι δεν παρανομούν δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε» προπαγανδίζουν τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης αφού πλέον αποκαλύπτεται ότι μετά τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους και νεολαίους, μετά τους μετανάστες ήρθε η ώρα να φακελωθεί ολόκληρη η κοινωνία.
Η κυβέρνησης της ΝΔ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΟΝ ΓΥΨΟ
Το σκληρό αστυνομικό κράτος που εγκαθιδρύεται προχωρά σε εκτεταμένες παρακολουθήσεις πολιτών. Δεκάδες εκατ. ευρώ δαπανώνται για να μπορεί η ΕΥΠ να παρακολουθεί και καταγράφει τον εσωτερικό εχθρό.
Οι μιζαδόροι της SIEMENS κυβερνητικοί υπάλληλοι της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ επιβάλλουν το κράτος χαφιέ. Τον περιπτερά και θυρωρό της Χούντας των Συνταγματαρχών αντικατέστησαν τα μηχανάκια που παρακολουθούν 3000-3500 τηλέφωνα και μηνύματα ταυτόχρονα.
Κάμερες παντού. Και χρήση τους όλο το 24ωρο χωρίς την παρουσία εισαγγελέα. Δημιουργία τράπεζας DNA από πολίτες που κατηγορούνται ακόμη και για πλημμελήματα.
Ο λόγος; Η πάταξη της τρομοκρατίας, η επιβολή Νόμου και Τάξης.
Από ποιους: τους ληστές του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ του Χρηματιστηρίου, του Βατοπεδίου, τους εμπρηστές της Πελοποννήσου και της Πάρνηθας που προστάτευαν το Καζίνο και άφηναν να καεί ένα ολόκληρο βουνό, τους διαπλεκόμενους με εκδότες-καναλάρχες-εργολάβους, τους φορομπήχτες, αυτούς που με πρόσχημα την «εθνική ανάπτυξη» σε συνεργασία με ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ μετέτρεψαν τον εργαζόμενο στην Ελλάδα αυτόν που εργάζεται περισσότερο, πληρώνεται λιγότερο, με ελάχιστα δικαιώματα, που θέλουν και αυτά να καταργήσουν.
Αυτούς που μας τρομοκρατούν καθημερινά με τον εφιάλτη της ανεργίας, επιβάλλοντας δια βίου λιτότητα και πάγωμα μισθών για να αυξάνουν τα κέρδη τους, που στέλνουν ελληνικό στρατό σε (16) χώρες ως στρατό κατοχής, συμμετέχοντας σε όλα τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ.
ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
(Ραντεβού το Σαββάτο 18/7, στις 9:00 πμ. στο Πολυτεχνείο (είσοδος Στουρνάρη)
ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 20/7/09 ΣΤΙΣ 9:00 Π.Μ ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ Θ.ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 21/07/09 ΣΤΙΣ 6:00 Μ.Μ
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437 diktiospartakos.blogspot.com
17 Ιουλ 2009
12 Μαΐ 2009
Εργαζόμενοι ξυλοκοπούν εργαζόμενους συναδέλφους τους…
Το Σάββατο 9.5.2009, τριμελής αντιπροσωπεία του Σωματείου μας πήγε στην Τέμενη Αιγίου, όπου διεξαγόταν το τριήμερο τακτικό συνέδριο της ΟΜΕ-ΟΤΕ, και απ’ όπου έφυγε κυριολεκτικά κλωτσηδόν, προπηλακιζόμενη από συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ-μέλη του προεδρείου, υπό την ανοχή, δυστυχώς, μελών της ΠΑΣΚΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε συνέντευξή του δύο μέρες μετά το περιστατικό, ο πρόεδρος Π. Κούτρας μίλησε για «ιδιότυπο τραμπουκισμό»: …των δαρμένων!!
Δεν ξεκίνησαν όλα το Σάββατο. Στις 29 Απρίλη, η Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή του Σωματείου μας είχε στείλει επιστολή στην ΟΜΕ-ΟΤΕ, ζητώντας να συμπεριληφθεί στους ομιλητές του συνεδρίου της εκπρόσωπος του Σωματείου. Λίγες μέρες πριν, μάλιστα, είχαμε στείλει αναθεωρημένο το καταστατικό μας, το οποίο έχει κατατεθεί στο Πρωτοδικείο και του οποίου η πρώτη εκδοχή είχε κριθεί από ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ ασύμβατη με το καταστατικό της ΟΜΕ-ΟΤΕ. Μαντέψτε: δεν λάβαμε καμία απολύτως απάντηση σε καμία από τις δυο περιπτώσεις (τα στοιχεία είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου). Τη δεύτερη μέρα του Συνεδρίου λοιπόν, αντιπροσωπεία του Σωματείου πήγε στο χώρο του Συνεδρίου για να (ξανα)ζητήσει να τοποθετηθεί και να μοιράσει στους συνέδρους υλικό με τα αιτήματά μας.
Κατά τη διάρκεια των ομιλιών, μέλος της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής έδωσε γραπτώς στο προεδρείο το αίτημά να γίνει μια σύντομη ανακοίνωση από μέλος του Σωματείου. Η απάντηση του προεδρείου ήταν να περιμένουν, «γιατί εδώ είναι συνέδριο, δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε"» και να δείξουν σεβασμό (!). Παρεπιμπτόντως, νωρίτερα την ίδια μέρα είχε κάνει σχεδόν τριαντάλεπτη παρέμβαση ομιλητής εκτός προγράμματος και μη σύνεδρος.
Περνώντας η ώρα, και αφού οι συνάδελφοι δεν έπαιρναν καμία απάντηση (ούτε ναι, ούτε όχι), ζήτησαν και πάλι από το προεδρείο να έχουν μόλις για τρία λεπτά τον λόγο. Η απάντηση αυτή τη φορά ήταν αποστομωτική: «δε σας γνωρίζουμε», «ποιοι είστε εσείς;», «δεχόμαστε τόσες e-mail, δεν μπορούμε να τα κοιτάμε όλα», «φτιάξτε πρώτα Σωματείο» (!). Μην έχοντας άλλη επιλογή, τα μέλη της αντιπροσωπείας μοίρασαν το κείμενό με τα αιτήματα του Σωματείου και, απευθυνόμενα από κάτω στο σώμα των συνέδρων, κατήγγειλαν την άρνηση του προεδρείου να τους δώσει το λόγο.
Οι σκηνές που ακολούθησαν ήταν απείρου κάλλους, τουλάχιστον γηπεδικού χαρακτήρα και, στην καλύτερη, θυμίζουν «νύχτα», με τη μόνη διαφορά ότι εκτυλίχθηκαν μέρα μεσημέρι. Συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ-μέλη του προεδρείου όρμησαν με απίστευτο μένος εναντίον των μελών του σωματείου (αλήθεια γιατί τόσος φόβος; -μήπως έφταιγε ο τρομακτικός και ασύλληπτος αριθμός της ...τριμελούς αντιπροσωπείας;). Συνδικαλιστές της αριστεράς παρενέβησαν, προσπαθώντας να προστατεύσουν τα μέλη του σωματείου, με αποτέλεσμα να τους ξυλοφορτώσουν και αυτούς δεόντως διότι τόλμησαν να υποστηρίξουν τους νέους συναδέλφους τους, ενώ ένας από αυτούς πήρε το μικρόφωνο για να ζητήσει να επιτραπεί από το προεδρείο να γίνει η παρέμβαση. Τα δημοκρατικά αντανακλαστικά του προεδρείου και των συνδικαλιστών της ΔΑΚΕ απέδωσαν έναν δεύτερο γύρο σωματικής και λεκτικής βίας, ορισμένους αριστερούς συνδικαλιστές στη μέση και όλη την αίθουσα να έχει μετατραπεί σε ρινγκ από τους συνέδρους που, πάνω απ'όλα …σέβονταν το συνέδριο.
Αυτή ήταν η αντίδραση συνδικαλιστών που σε καιρό κρίσης μιλάνε με μεγάλα και πομπώδη γράμματα στην ανακοίνωση του Συνεδρίου τους για "ασφαλή εργασία", όχι μόνο αφήνοντας τους επισφαλείς εργαζομένους συναδέλφους τους -οργανικό κομμάτι του ΟΤΕ πλέον- απ’ έξω, αλλά κυριολεκτικά πετώντας τους έξω και ξυλοφορτώνοντάς τους. Άραγε το ίδιο μαχητικά αντέδρασαν και αντιπαρατέθηκαν, αφενός στην μετοχοποίηση και, αφετέρου, στην παραχώρηση του ΟΤΕ στην Deutche Telecom; Απώθησαν ποτέ βίαια μετόχους, όπως το έκαναν μ’εμάς; Έτριξαν ποτέ σε κανέναν τα δόντια απειλητικά;
Ας το ακούσουν όσοι μας κήρυξαν πόλεμο με τα σώματα επειδή θέλαμε να μιλήσουμε εμείς για εμάς: τέτοιες επιθέσεις δεν μας τρομοκρατούν, αλλά μας δυναμώνουν για να συνεχίσουμε τον αγώνα κόντρα στην επισφάλεια και τον εργασιακό μεσαίωνα που θέλουν να μας επιβάλουν. Βάζοντάς τα μαζί μας, οι εν λόγω «συνδικαλιστές» έδειξαν έμπρακτα ότι είναι με συμφέροντα άλλα από τα δικά μας.
Καλούμε όλους τους εργαζομένους να καταδικάσουν τον ωμό τραμπουκισμό, που στόχο έχει την αναπαραγωγή των επαγγελματιών μεγαλοσυνδικαλιστών και τον κατακερματισμό των εργαζομένων, εξυπηρετώντας, σε τελική ανάλυση, τα συμφέροντα της εργοδοσίας.
σωματείο εργαζομένων στα τηλεφωνικά κέντρα του ΟΤΕ
''Κωνσταντίνα Κούνεβα''
επικοινωνία: www.swmateiostonote.blogspotcom, swmateiostonote@gmail.com
Δεν ξεκίνησαν όλα το Σάββατο. Στις 29 Απρίλη, η Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή του Σωματείου μας είχε στείλει επιστολή στην ΟΜΕ-ΟΤΕ, ζητώντας να συμπεριληφθεί στους ομιλητές του συνεδρίου της εκπρόσωπος του Σωματείου. Λίγες μέρες πριν, μάλιστα, είχαμε στείλει αναθεωρημένο το καταστατικό μας, το οποίο έχει κατατεθεί στο Πρωτοδικείο και του οποίου η πρώτη εκδοχή είχε κριθεί από ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ ασύμβατη με το καταστατικό της ΟΜΕ-ΟΤΕ. Μαντέψτε: δεν λάβαμε καμία απολύτως απάντηση σε καμία από τις δυο περιπτώσεις (τα στοιχεία είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου). Τη δεύτερη μέρα του Συνεδρίου λοιπόν, αντιπροσωπεία του Σωματείου πήγε στο χώρο του Συνεδρίου για να (ξανα)ζητήσει να τοποθετηθεί και να μοιράσει στους συνέδρους υλικό με τα αιτήματά μας.
Κατά τη διάρκεια των ομιλιών, μέλος της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής έδωσε γραπτώς στο προεδρείο το αίτημά να γίνει μια σύντομη ανακοίνωση από μέλος του Σωματείου. Η απάντηση του προεδρείου ήταν να περιμένουν, «γιατί εδώ είναι συνέδριο, δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε"» και να δείξουν σεβασμό (!). Παρεπιμπτόντως, νωρίτερα την ίδια μέρα είχε κάνει σχεδόν τριαντάλεπτη παρέμβαση ομιλητής εκτός προγράμματος και μη σύνεδρος.
Περνώντας η ώρα, και αφού οι συνάδελφοι δεν έπαιρναν καμία απάντηση (ούτε ναι, ούτε όχι), ζήτησαν και πάλι από το προεδρείο να έχουν μόλις για τρία λεπτά τον λόγο. Η απάντηση αυτή τη φορά ήταν αποστομωτική: «δε σας γνωρίζουμε», «ποιοι είστε εσείς;», «δεχόμαστε τόσες e-mail, δεν μπορούμε να τα κοιτάμε όλα», «φτιάξτε πρώτα Σωματείο» (!). Μην έχοντας άλλη επιλογή, τα μέλη της αντιπροσωπείας μοίρασαν το κείμενό με τα αιτήματα του Σωματείου και, απευθυνόμενα από κάτω στο σώμα των συνέδρων, κατήγγειλαν την άρνηση του προεδρείου να τους δώσει το λόγο.
Οι σκηνές που ακολούθησαν ήταν απείρου κάλλους, τουλάχιστον γηπεδικού χαρακτήρα και, στην καλύτερη, θυμίζουν «νύχτα», με τη μόνη διαφορά ότι εκτυλίχθηκαν μέρα μεσημέρι. Συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ-μέλη του προεδρείου όρμησαν με απίστευτο μένος εναντίον των μελών του σωματείου (αλήθεια γιατί τόσος φόβος; -μήπως έφταιγε ο τρομακτικός και ασύλληπτος αριθμός της ...τριμελούς αντιπροσωπείας;). Συνδικαλιστές της αριστεράς παρενέβησαν, προσπαθώντας να προστατεύσουν τα μέλη του σωματείου, με αποτέλεσμα να τους ξυλοφορτώσουν και αυτούς δεόντως διότι τόλμησαν να υποστηρίξουν τους νέους συναδέλφους τους, ενώ ένας από αυτούς πήρε το μικρόφωνο για να ζητήσει να επιτραπεί από το προεδρείο να γίνει η παρέμβαση. Τα δημοκρατικά αντανακλαστικά του προεδρείου και των συνδικαλιστών της ΔΑΚΕ απέδωσαν έναν δεύτερο γύρο σωματικής και λεκτικής βίας, ορισμένους αριστερούς συνδικαλιστές στη μέση και όλη την αίθουσα να έχει μετατραπεί σε ρινγκ από τους συνέδρους που, πάνω απ'όλα …σέβονταν το συνέδριο.
Αυτή ήταν η αντίδραση συνδικαλιστών που σε καιρό κρίσης μιλάνε με μεγάλα και πομπώδη γράμματα στην ανακοίνωση του Συνεδρίου τους για "ασφαλή εργασία", όχι μόνο αφήνοντας τους επισφαλείς εργαζομένους συναδέλφους τους -οργανικό κομμάτι του ΟΤΕ πλέον- απ’ έξω, αλλά κυριολεκτικά πετώντας τους έξω και ξυλοφορτώνοντάς τους. Άραγε το ίδιο μαχητικά αντέδρασαν και αντιπαρατέθηκαν, αφενός στην μετοχοποίηση και, αφετέρου, στην παραχώρηση του ΟΤΕ στην Deutche Telecom; Απώθησαν ποτέ βίαια μετόχους, όπως το έκαναν μ’εμάς; Έτριξαν ποτέ σε κανέναν τα δόντια απειλητικά;
Ας το ακούσουν όσοι μας κήρυξαν πόλεμο με τα σώματα επειδή θέλαμε να μιλήσουμε εμείς για εμάς: τέτοιες επιθέσεις δεν μας τρομοκρατούν, αλλά μας δυναμώνουν για να συνεχίσουμε τον αγώνα κόντρα στην επισφάλεια και τον εργασιακό μεσαίωνα που θέλουν να μας επιβάλουν. Βάζοντάς τα μαζί μας, οι εν λόγω «συνδικαλιστές» έδειξαν έμπρακτα ότι είναι με συμφέροντα άλλα από τα δικά μας.
Καλούμε όλους τους εργαζομένους να καταδικάσουν τον ωμό τραμπουκισμό, που στόχο έχει την αναπαραγωγή των επαγγελματιών μεγαλοσυνδικαλιστών και τον κατακερματισμό των εργαζομένων, εξυπηρετώντας, σε τελική ανάλυση, τα συμφέροντα της εργοδοσίας.
σωματείο εργαζομένων στα τηλεφωνικά κέντρα του ΟΤΕ
''Κωνσταντίνα Κούνεβα''
επικοινωνία: www.swmateiostonote.blogspotcom, swmateiostonote@gmail.com
7 Μαΐ 2009
ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΟ
Όλοι πλέον ζούμε στους ρυθμούς μιας παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, που όσο περνάει ο καιρός, οι συνέπειες της γίνονται ολοένα και πιο αβάσταχτες για τους εργαζόμενους και κυρίως για τη νεολαία.
Την ίδια στιγμή υπάρχει και πληθώρα απαντήσεων, σε μια προσπάθεια να βρεθεί διέξοδος απ’ αυτή την κρίση, απαντήσεων που βαραίνουν όμως αποκλειστικά τις πλάτες τις δικές μας. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση χρηματοδοτεί τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, δίνει μηδενικές αυξήσεις, βαθαίνει την φορομπηξία , προχωράει στην μεγαλύτερη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, αυξάνει τα όρια της συνταξιοδότησης κατά 15 χρόνια για τις γυναίκες. Ακόμη και το περιβάλλον δεν μένει στο απυρόβλητο, καθώς το τελευταίο διάστημα επιχειρείται η κατάληψη από τις επιχειρήσεις και του τελευταίου ελεύθερου χώρου για την κερδοφόρα αξιοποίηση του.
Από κοντά και οι εργοδότες από τη μία απολύουν κόσμο, ή τους θέτουν σε διαθεσιμότητα, και από την άλλη προωθούν κάθε λογής ελαστική σχέση εργασίας, από stage και συμβάσεις μέχρι και την επινοικίαση, με ταυτόχρονη έξαρση της εργοδοτικής τρομοκρατίας και όχι μόνο. Αποκορύφωμα αποτέλεσε η πρόταση του προέδρου του Ε.Β.Ε.Α. κ. Μίχαλου για ταυτόχρονη μείωση ωρών εργασίας και αποδοχών, μία πρόταση που ήρθε να νομιμοποιήσει μία ήδη εφαρμοζόμενη πρακτική των επιχειρήσεων και την έκανε αποδεκτή η κυβέρνηση, αρκεί βέβαια να υπάρχει συναίνεση των εργαζομένων.
Απέναντι στην αδυναμία του επίσημου πολιτικού προσωπικού και επίσημου συνδικαλισμού να απαντήσει σε αυτή τη συνολική επίθεση που δεχόμαστε – κυρίως εμείς οι νέοι εργαζόμενοι – πρέπει να προτάξουμε την δική μας απάντηση, μέσα από την αυτοοργάνωση του δικού μας αγώνα, που δεν θα παζαρεύει τα ψίχουλα που θέλουν να μας δώσουν, αλλά θα προτάσσει τις δικές μας σύγχρονες ανάγκες, για αξιοπρεπή δουλειά και διαβίωση, για ελεύθερο χρόνο που θα συμβάλλει στην ολόπλευρη μόρφωση μας και αξιοποίηση της δημιουργικότητας μας. Ήρθε η στιγμή να απαιτήσουμε όλον τον κλεμμένο πλούτο που παράγουμε , καθώς τα αμύθητα κέρδη που συσσωρεύουν από το δικό μας μόχθο είναι αρκετά για την ικανοποίηση των δικών μας αναγκών.
Όλοι την Πέμπτη 07/05 στις 18:00 στην παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τον Ε.Β.Ε.Α (Ακαδημίας 7).
Όλοι στη συνέλευση της νέας βάρδιας το Σάββατο 09/05 στις 19:00 στο Πολυτεχνείο (κτίριο Γκίνη).
Τηλέφωνο Επικοινωνίας 6986059525
Την ίδια στιγμή υπάρχει και πληθώρα απαντήσεων, σε μια προσπάθεια να βρεθεί διέξοδος απ’ αυτή την κρίση, απαντήσεων που βαραίνουν όμως αποκλειστικά τις πλάτες τις δικές μας. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση χρηματοδοτεί τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, δίνει μηδενικές αυξήσεις, βαθαίνει την φορομπηξία , προχωράει στην μεγαλύτερη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, αυξάνει τα όρια της συνταξιοδότησης κατά 15 χρόνια για τις γυναίκες. Ακόμη και το περιβάλλον δεν μένει στο απυρόβλητο, καθώς το τελευταίο διάστημα επιχειρείται η κατάληψη από τις επιχειρήσεις και του τελευταίου ελεύθερου χώρου για την κερδοφόρα αξιοποίηση του.
Από κοντά και οι εργοδότες από τη μία απολύουν κόσμο, ή τους θέτουν σε διαθεσιμότητα, και από την άλλη προωθούν κάθε λογής ελαστική σχέση εργασίας, από stage και συμβάσεις μέχρι και την επινοικίαση, με ταυτόχρονη έξαρση της εργοδοτικής τρομοκρατίας και όχι μόνο. Αποκορύφωμα αποτέλεσε η πρόταση του προέδρου του Ε.Β.Ε.Α. κ. Μίχαλου για ταυτόχρονη μείωση ωρών εργασίας και αποδοχών, μία πρόταση που ήρθε να νομιμοποιήσει μία ήδη εφαρμοζόμενη πρακτική των επιχειρήσεων και την έκανε αποδεκτή η κυβέρνηση, αρκεί βέβαια να υπάρχει συναίνεση των εργαζομένων.
Απέναντι στην αδυναμία του επίσημου πολιτικού προσωπικού και επίσημου συνδικαλισμού να απαντήσει σε αυτή τη συνολική επίθεση που δεχόμαστε – κυρίως εμείς οι νέοι εργαζόμενοι – πρέπει να προτάξουμε την δική μας απάντηση, μέσα από την αυτοοργάνωση του δικού μας αγώνα, που δεν θα παζαρεύει τα ψίχουλα που θέλουν να μας δώσουν, αλλά θα προτάσσει τις δικές μας σύγχρονες ανάγκες, για αξιοπρεπή δουλειά και διαβίωση, για ελεύθερο χρόνο που θα συμβάλλει στην ολόπλευρη μόρφωση μας και αξιοποίηση της δημιουργικότητας μας. Ήρθε η στιγμή να απαιτήσουμε όλον τον κλεμμένο πλούτο που παράγουμε , καθώς τα αμύθητα κέρδη που συσσωρεύουν από το δικό μας μόχθο είναι αρκετά για την ικανοποίηση των δικών μας αναγκών.
Όλοι την Πέμπτη 07/05 στις 18:00 στην παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τον Ε.Β.Ε.Α (Ακαδημίας 7).
Όλοι στη συνέλευση της νέας βάρδιας το Σάββατο 09/05 στις 19:00 στο Πολυτεχνείο (κτίριο Γκίνη).
Τηλέφωνο Επικοινωνίας 6986059525
30 Απρ 2009
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΙΚΑΓΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ
Τι μπορεί να σημαίνει η πρωτομαγιά για την νέα εργατική βάρδια σήμερα; Πως επικοινωνεί το πνεύμα των διεκδικήσεων του Σικάγο του 1886 με τις σημερινές ανάγκες των νέων? Σε κάθε γενιά της νέας βάρδιας εργαζομένων η πρωτομαγιά μεταφέρει το μήνυμα της διεκδίκησης ‘ουτοπικών’, εξωπραγματικών και ανέφικτων για το σύστημα και τους καπιταλιστές αιτημάτων, της δράσης κάτω από τις σκέψεις άλλης κοινωνικής οργάνωσης για τους εργαζομένους και την ανθρωπότητα συνολικά και τελικά το μήνυμα της νίκης αυτού του αγώνα των εργαζομένων-παραγωγών του πλούτου στο παρόν και όχι σε κάποιο μακρινό μέλλον. Η διεκδίκηση 8 ωρών εργασίας σε μια εποχή δουλειάς ‘ήλιο με ήλιο’, ανεξάντλητης και ανυπόφορης εργάσιμης μέρας, η απαίτηση για 8 οκτώ ώρες ελεύθερου χρόνου, ενασχόλησης με την πολιτική και τη συλλογική ζωή στα τέλη του 19ου αιώνα καθώς και η νίκη αυτών με την κατοχύρωση της οκτάωρης εργασίας δείχνουν το δρόμο σε κάθε εργαζόμενο, σε κάθε νέο άνθρωπο σήμερα για αγώνα κάτω από τις σημαίες των συγχρόνων αναγκών και δικαιωμάτων. Και μάλιστα σαν αναγκαιότητα των νέων εργαζομένων κόντρα σε μια πραγματικότητα καταπάτησης κάθε εργατικού δικαιώματος γύρω από τις συνθήκες και τους όρους δουλειάς και την ασφάλιση, κατάργησης του ελεύθερου χρόνου, λεηλάτησης της φύσης και του περιβάλλοντος, πολιτιστικής μιζέριας και απαξίωσης, πολέμων και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, σε μια περίοδο κρίσης, γενικευμένης φτώχιας και απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής.
Όλοι οι νέοι της δουλειάς ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα αποφασισμένο μπλοκ θεσμών, φορέων και δυνάμεων που διαμορφώνουν και υλοποιούν μια συνολική αντεργατική πολιτική εδώ και πολλά χρόνια, αλλά και πολύ περισσότερο τώρα που στο όνομα της κρίσης και της αντιμετώπισης της ξεδιπλώνουν μια νέα λυσσαλέα επίθεση στον κόσμο της εργασίας. Το συναντάμε καθημερινά˙ κατ’ αρχήν η κυβέρνηση της Ν.Δ με επιδοτήσεις για τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, άγρια λιτότητα, από τη μια και από την άλλη μηδενικές αυξήσεις, φοροεπιδρομή, διεύρυνση των ελαστικών σχέσεων, μαζικά stage, υποαπασχόληση και φτώχια. Το ΠΑΣΟΚ συμπληρώνει με την ουσιαστική συμφωνία σε όλες αυτές τις επιλογές της κυβέρνησης, πολιτικές που ασκούσε κυβερνητικά το ίδιο όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά και με τις ‘ρηξικέλευθες’ προτάσεις για τρίχρονη απασχόληση των νέων χωρίς ασφάλιση διατυπωμένες από το 2004 και τα χρόνια της αντιπολίτευσης. Η Ε.Ε βρίσκεται πρωτοπόρος και ‘ελεγκτής’ αυτής της πολιτικής, με την βίβλο για την εργασία, την οδηγία μπολκενστάιν, και τις συνεχείς οδηγίες για λιτότητα και περικοπή των κοινωνικών δαπανών. Ο ΣΕΒ και οι εργοδοτικές οργανώσεις ασκούν πολιτική με τις συνεχείς προτάσεις για 3ήμερη-4ήμερη εργασία και την απαίτηση για απαλλαγή των ‘βαρών’ για τις επιχειρήσεις, με την κοινό μνημόνιο με τη ΓΣΕΕ, με τις μαζικές και συνεχείς απολύσεις. Και όλα αυτά δεμένα με ολόκληρο πλαίσιο –εθνικών και ευρωπαϊκών- αντεργατικών νόμων, ρυθμίσεων και διατάξεων για την καταστολή και το πνίξιμο κάθε διαφορετικής σκέψης. Θέλουν να πιστεύουμε ότι αυτή η κατάσταση είναι μονόδρομος, να δεχτούμε τα ολοένα και λιγότερα ψίχουλα που περισσεύουν για μας όταν γύρω μας υπάρχει ο ‘τεράστιος’ πλούτος που εμείς οι ίδιοι παράγουμε, τα εκτοξευμένα στα ύψη κέρδη τους, που βγαίνουν στην πλάτη μας αλλά μοιράζονται κάτω από τη μύτη μας μέσω των επιδοτήσεων στο κεφάλαιο, των μιζών, των σκανδάλων, που αποτελούν διαχρονική σταθερά και αξία κάθε κυβέρνησης των τελευταίων χρόνων. Θέλουν να μας πείσουν ότι το δίκιο είναι δικό τους και, όποιος δεν το παραδέχεται βρίσκεται αντιμέτωπος με το γκλομπ του μπάτσου, τις κάμερες πάνω από το κεφάλι του στο δρόμο αλλά και τον εργασιακό του χώρο, το βιτριόλι και τις απόπειρες δολοφονίας (υπόθεση Κούνεβα), τις αποφάσεις δικαστηρίων (όπως πολύ καλά κατάλαβαν χιλιάδες συμβασιούχοι).
Οι απαντήσεις της αριστεράς είναι αναντίστοιχες αυτής της επίθεσης, δεν τροφοδοτούν αγωνιστικές διαθέσεις, δεν οργανώνουν τις αντιστάσεις. Και οι δυο δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς δεν ξεφεύγουν από το πλαίσιο «να μην πληρώσουμε την κρίση τους» ξεχνώντας την κλοπή και λεηλασία όλων των προηγούμενων χρόνων, παραγνωρίζουν ότι δεν οδηγεί πουθενά το παρακαλετό για να μην μας πάρουν και άλλα, ότι χρειάζεται ανυποχώρητη διεκδίκηση όλου του πλούτου που παράγουμε για να έρθουν στο σήμερα κατακτήσεις και βελτιώσεις της θέσης των εργαζομένων και η ήττα της αντεργατικής πολιτικής. Πολύ περισσότερο που το μεν ΚΚΕ λειτουργεί με την πίστη ότι οι αγώνες δεν μπορούν να κερδίσουν στο σήμερα και παραπέμπει τις αναζητήσεις ευρύτερων τμημάτων των εργαζομένων στα καθεστώτα του υπαρκτού και το σταλινισμό, ο δε ΣΥΡΙΖΑ ‘φλερτάρει’ με τα κινήματα εγκλωβίζοντας τα στα δίχτυα του φιλοευρωπαισμού και της Ε.Ε, του κοινοβουλευτικού παιχνιδιού και των κυβερνητικών λύσεων με το ΠΑΣΟΚ.
Απεναντίας όμως, οι νέοι εργαζόμενοι, η νεολαία συνολικά μπορούν να αποτελέσουν το δυναμικό μιας άλλης κατάστασης όπως έδειξε και η συγκλονιστική εξέγερση του Δεκέμβρη. Κόντρα στον υποταγμένο συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ των επετειακών ‘απεργιών’ και της ανυπαρξίας στους χώρους δουλειάς, η οποία συμφωνεί κοινά μνημόνια με τους βιομήχανους, συναινεί στις ελαστικές σχέσεις και στέκεται καταγγελλτικά απέναντι στον συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων, που επιζητά την ανάπτυξη, την κερδοφορία των επιχειρήσεων και τελικά τη διατήρηση αυτού του συστήματος της εκμετάλλευσης. Με τη δημιουργία συνδικαλιστικών μορφών που θα ‘χωράνε’ όλοι οι νέοι της δουλειάς, συμβασιούχοι και μόνιμοι, πτυχιούχοι κ μη, συνάδελφοι των stage και ανασφάλιστοι, έλληνες και ξένοι, ανεξαρτήτως δηλαδή των διαχωρισμών που μας επιβάλλουν, διαχωρισμών- ‘όπλων’ στα χέρια τους για να παραμείνουμε ‘μικροί και λίγοι’. Με την ανάπτυξη συλλογικών μορφών αντίστασης με συνελεύσεις, επιτόπου στάσης εργασίας, καμίας υποχώρησης την ώρα που κρίνεται η εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία για κάθε συνάδελφο όταν παίζονται απολύσεις, παύση μισθών, περικοπές στο όνομα της κρίσης και για κάθε ζήτημα που μας αφορά και μας χτυπάει ώστε να βρίσκονται οι αποφάσεις και ο αγώνας στα δικά μας χέρια. Κυρίως με την αγωνιστική έκφραση στο σήμερα του δικαιώματος για δουλειά κάθε νέου, με αποδοχές που να εκπληρώνουν όλες τις ανάγκες μας, με άλλο περιεχόμενο για την εργασία χωρίς τον εργοδότη και τον διευθυντή πάνω από το κεφάλι μας, για την πλήρη κάλυψη των αναγκών και ελεύθερης πρόσβασης όλων των νέων σε παιδεία, υγεία, ελεύθερο χρόνο, πολιτισμό, για την διεκδίκηση δηλαδή μιας σύγχρονης χάρτας αναγκών και δικαιωμάτων της νέας βάρδιας των εργαζομένων.
Αυτή η προσπάθεια συμβάλλει στην εμφάνιση μιας άλλης αριστεράς, αντικαπιταλιστικής, κόντρα στα όρια και τις ιδέες αυτού του άδικου εκμεταλλευτικού συστήματος, απελευθερωτικής, που θα βάζει στις σημαίες της το ζήτημα της κοινωνικής απελευθέρωσης και άλλης κοινωνικής οργάνωσης αυτού του κόσμου, κοινωνικά μαχόμενης, που θα αναδεικνύει την ισοτιμία συμμετοχής και έκφρασης κάθε αγωνιστή σε αυτή τη λογική και σε αυτόν τον αγώνα. Θα φέρνει το πνεύμα της πρωτομαγιάς του Σικάγο και της Θεσσαλονίκης του ΄36 κάθε μέρα μέσα στους εργασιακούς χώρους, για μια πρωτομαγιά του 2009 αντικυβερνητική, αντι-Ε.Ε και αντιεργοδοτική, συνολικά επαναστατική και νικηφόρα.
· Συμμετοχή την 1η Μάη στην συγκέντρωση στο Μουσείο και πορεία σε Βουλή – Ε.Ε..
· Συνέλευση της νέας βάρδιας Σάββατο 02/05 19:00 στο Πολυτεχνείο
Όλοι οι νέοι της δουλειάς ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα αποφασισμένο μπλοκ θεσμών, φορέων και δυνάμεων που διαμορφώνουν και υλοποιούν μια συνολική αντεργατική πολιτική εδώ και πολλά χρόνια, αλλά και πολύ περισσότερο τώρα που στο όνομα της κρίσης και της αντιμετώπισης της ξεδιπλώνουν μια νέα λυσσαλέα επίθεση στον κόσμο της εργασίας. Το συναντάμε καθημερινά˙ κατ’ αρχήν η κυβέρνηση της Ν.Δ με επιδοτήσεις για τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, άγρια λιτότητα, από τη μια και από την άλλη μηδενικές αυξήσεις, φοροεπιδρομή, διεύρυνση των ελαστικών σχέσεων, μαζικά stage, υποαπασχόληση και φτώχια. Το ΠΑΣΟΚ συμπληρώνει με την ουσιαστική συμφωνία σε όλες αυτές τις επιλογές της κυβέρνησης, πολιτικές που ασκούσε κυβερνητικά το ίδιο όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά και με τις ‘ρηξικέλευθες’ προτάσεις για τρίχρονη απασχόληση των νέων χωρίς ασφάλιση διατυπωμένες από το 2004 και τα χρόνια της αντιπολίτευσης. Η Ε.Ε βρίσκεται πρωτοπόρος και ‘ελεγκτής’ αυτής της πολιτικής, με την βίβλο για την εργασία, την οδηγία μπολκενστάιν, και τις συνεχείς οδηγίες για λιτότητα και περικοπή των κοινωνικών δαπανών. Ο ΣΕΒ και οι εργοδοτικές οργανώσεις ασκούν πολιτική με τις συνεχείς προτάσεις για 3ήμερη-4ήμερη εργασία και την απαίτηση για απαλλαγή των ‘βαρών’ για τις επιχειρήσεις, με την κοινό μνημόνιο με τη ΓΣΕΕ, με τις μαζικές και συνεχείς απολύσεις. Και όλα αυτά δεμένα με ολόκληρο πλαίσιο –εθνικών και ευρωπαϊκών- αντεργατικών νόμων, ρυθμίσεων και διατάξεων για την καταστολή και το πνίξιμο κάθε διαφορετικής σκέψης. Θέλουν να πιστεύουμε ότι αυτή η κατάσταση είναι μονόδρομος, να δεχτούμε τα ολοένα και λιγότερα ψίχουλα που περισσεύουν για μας όταν γύρω μας υπάρχει ο ‘τεράστιος’ πλούτος που εμείς οι ίδιοι παράγουμε, τα εκτοξευμένα στα ύψη κέρδη τους, που βγαίνουν στην πλάτη μας αλλά μοιράζονται κάτω από τη μύτη μας μέσω των επιδοτήσεων στο κεφάλαιο, των μιζών, των σκανδάλων, που αποτελούν διαχρονική σταθερά και αξία κάθε κυβέρνησης των τελευταίων χρόνων. Θέλουν να μας πείσουν ότι το δίκιο είναι δικό τους και, όποιος δεν το παραδέχεται βρίσκεται αντιμέτωπος με το γκλομπ του μπάτσου, τις κάμερες πάνω από το κεφάλι του στο δρόμο αλλά και τον εργασιακό του χώρο, το βιτριόλι και τις απόπειρες δολοφονίας (υπόθεση Κούνεβα), τις αποφάσεις δικαστηρίων (όπως πολύ καλά κατάλαβαν χιλιάδες συμβασιούχοι).
Οι απαντήσεις της αριστεράς είναι αναντίστοιχες αυτής της επίθεσης, δεν τροφοδοτούν αγωνιστικές διαθέσεις, δεν οργανώνουν τις αντιστάσεις. Και οι δυο δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς δεν ξεφεύγουν από το πλαίσιο «να μην πληρώσουμε την κρίση τους» ξεχνώντας την κλοπή και λεηλασία όλων των προηγούμενων χρόνων, παραγνωρίζουν ότι δεν οδηγεί πουθενά το παρακαλετό για να μην μας πάρουν και άλλα, ότι χρειάζεται ανυποχώρητη διεκδίκηση όλου του πλούτου που παράγουμε για να έρθουν στο σήμερα κατακτήσεις και βελτιώσεις της θέσης των εργαζομένων και η ήττα της αντεργατικής πολιτικής. Πολύ περισσότερο που το μεν ΚΚΕ λειτουργεί με την πίστη ότι οι αγώνες δεν μπορούν να κερδίσουν στο σήμερα και παραπέμπει τις αναζητήσεις ευρύτερων τμημάτων των εργαζομένων στα καθεστώτα του υπαρκτού και το σταλινισμό, ο δε ΣΥΡΙΖΑ ‘φλερτάρει’ με τα κινήματα εγκλωβίζοντας τα στα δίχτυα του φιλοευρωπαισμού και της Ε.Ε, του κοινοβουλευτικού παιχνιδιού και των κυβερνητικών λύσεων με το ΠΑΣΟΚ.
Απεναντίας όμως, οι νέοι εργαζόμενοι, η νεολαία συνολικά μπορούν να αποτελέσουν το δυναμικό μιας άλλης κατάστασης όπως έδειξε και η συγκλονιστική εξέγερση του Δεκέμβρη. Κόντρα στον υποταγμένο συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ των επετειακών ‘απεργιών’ και της ανυπαρξίας στους χώρους δουλειάς, η οποία συμφωνεί κοινά μνημόνια με τους βιομήχανους, συναινεί στις ελαστικές σχέσεις και στέκεται καταγγελλτικά απέναντι στον συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων, που επιζητά την ανάπτυξη, την κερδοφορία των επιχειρήσεων και τελικά τη διατήρηση αυτού του συστήματος της εκμετάλλευσης. Με τη δημιουργία συνδικαλιστικών μορφών που θα ‘χωράνε’ όλοι οι νέοι της δουλειάς, συμβασιούχοι και μόνιμοι, πτυχιούχοι κ μη, συνάδελφοι των stage και ανασφάλιστοι, έλληνες και ξένοι, ανεξαρτήτως δηλαδή των διαχωρισμών που μας επιβάλλουν, διαχωρισμών- ‘όπλων’ στα χέρια τους για να παραμείνουμε ‘μικροί και λίγοι’. Με την ανάπτυξη συλλογικών μορφών αντίστασης με συνελεύσεις, επιτόπου στάσης εργασίας, καμίας υποχώρησης την ώρα που κρίνεται η εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία για κάθε συνάδελφο όταν παίζονται απολύσεις, παύση μισθών, περικοπές στο όνομα της κρίσης και για κάθε ζήτημα που μας αφορά και μας χτυπάει ώστε να βρίσκονται οι αποφάσεις και ο αγώνας στα δικά μας χέρια. Κυρίως με την αγωνιστική έκφραση στο σήμερα του δικαιώματος για δουλειά κάθε νέου, με αποδοχές που να εκπληρώνουν όλες τις ανάγκες μας, με άλλο περιεχόμενο για την εργασία χωρίς τον εργοδότη και τον διευθυντή πάνω από το κεφάλι μας, για την πλήρη κάλυψη των αναγκών και ελεύθερης πρόσβασης όλων των νέων σε παιδεία, υγεία, ελεύθερο χρόνο, πολιτισμό, για την διεκδίκηση δηλαδή μιας σύγχρονης χάρτας αναγκών και δικαιωμάτων της νέας βάρδιας των εργαζομένων.
Αυτή η προσπάθεια συμβάλλει στην εμφάνιση μιας άλλης αριστεράς, αντικαπιταλιστικής, κόντρα στα όρια και τις ιδέες αυτού του άδικου εκμεταλλευτικού συστήματος, απελευθερωτικής, που θα βάζει στις σημαίες της το ζήτημα της κοινωνικής απελευθέρωσης και άλλης κοινωνικής οργάνωσης αυτού του κόσμου, κοινωνικά μαχόμενης, που θα αναδεικνύει την ισοτιμία συμμετοχής και έκφρασης κάθε αγωνιστή σε αυτή τη λογική και σε αυτόν τον αγώνα. Θα φέρνει το πνεύμα της πρωτομαγιάς του Σικάγο και της Θεσσαλονίκης του ΄36 κάθε μέρα μέσα στους εργασιακούς χώρους, για μια πρωτομαγιά του 2009 αντικυβερνητική, αντι-Ε.Ε και αντιεργοδοτική, συνολικά επαναστατική και νικηφόρα.
· Συμμετοχή την 1η Μάη στην συγκέντρωση στο Μουσείο και πορεία σε Βουλή – Ε.Ε..
· Συνέλευση της νέας βάρδιας Σάββατο 02/05 19:00 στο Πολυτεχνείο
15 Απρ 2009
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΝΕΑΣ ΒΑΡΔΙΑΣ
Η Ν.Β. συνεδρίασε το Σάββατο και κατέληξε στα παρακάτω:
1. Πραγματοποίηση εξορμήσεων το επόμενο διάστημα με προκήρυξη πάνω στα ζητήματα της κρίσης και της απάντησης σ' αυτήν από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής νεολαίας μπροστά στις μάχες του επόμενου διαστήματος.
Στόχος πριν το Πάσχα η εμφάνιση μας στο εμπόριο.
Νομίζω, δεδομένου και του εορταστικού ωραρίου, να πάμε Μ.Πέμπτη σε MALL, Eρμού και Τζάμπο.Ή έστω σε κάποιο από αυτά..
2.Κινητοποίηση 30/04 στον ΕΒΕΑ στα γραφεία του Μίχαλου. Προτείνω να φτιάξουμε μια ανακοινωσούλα και να τη διακινήσουμε σε πρώτη φάση και από τώρα διαδικτυακά. να οργανωθούν από τώρα οι εξορμήσεις.
3.Συμμετοχή με μπλοκ στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στην Ομόνοια την Πρωτομαγιά.
Να αρχίσουμε να το δουλεύουμε από τώρα.
4.Επόμενο σχήμα στις 2/5 και συνέλευση στις 9.
Τα υλικά να είναι έτοιμα και να τα δούμε μέσω μέηλ μέχρι Τρίτη πρωί.
να δούμε σήμερα μέχρι το μεσημέρι πού βρίσκονται τα κείμενα και να το προχωρήσουμε.
να τα στείλουν,όσοι τα ανέλαβαν κι ας μην είναι έτοιμα,ρίχνουμε όλοι μια ματιά και τα ολοκληρώνουμε.
1. Πραγματοποίηση εξορμήσεων το επόμενο διάστημα με προκήρυξη πάνω στα ζητήματα της κρίσης και της απάντησης σ' αυτήν από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής νεολαίας μπροστά στις μάχες του επόμενου διαστήματος.
Στόχος πριν το Πάσχα η εμφάνιση μας στο εμπόριο.
Νομίζω, δεδομένου και του εορταστικού ωραρίου, να πάμε Μ.Πέμπτη σε MALL, Eρμού και Τζάμπο.Ή έστω σε κάποιο από αυτά..
2.Κινητοποίηση 30/04 στον ΕΒΕΑ στα γραφεία του Μίχαλου. Προτείνω να φτιάξουμε μια ανακοινωσούλα και να τη διακινήσουμε σε πρώτη φάση και από τώρα διαδικτυακά. να οργανωθούν από τώρα οι εξορμήσεις.
3.Συμμετοχή με μπλοκ στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στην Ομόνοια την Πρωτομαγιά.
Να αρχίσουμε να το δουλεύουμε από τώρα.
4.Επόμενο σχήμα στις 2/5 και συνέλευση στις 9.
Τα υλικά να είναι έτοιμα και να τα δούμε μέσω μέηλ μέχρι Τρίτη πρωί.
να δούμε σήμερα μέχρι το μεσημέρι πού βρίσκονται τα κείμενα και να το προχωρήσουμε.
να τα στείλουν,όσοι τα ανέλαβαν κι ας μην είναι έτοιμα,ρίχνουμε όλοι μια ματιά και τα ολοκληρώνουμε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
