Ήδη από την ΔΕΘ φαινόταν ότι οι εκλογές προκηρύχθηκαν για να μπορέσουν να περάσουν σαν οδοστρωτήρας τα μέτρα εκείνα που χρειάζεται το κεφάλαιο για να μπορεί να συνεχίσει απρόσκοπτο να αναπτύσσεται και να αυξάνει τα κέρδη του. Και πραγματικά γίναμε μάρτυρες ενός απίστευτου ανταγωνισμού για το ποιός μπορεί να ξεζουμίσει καλύτερα τους εργαζόμενους και τη νεολαία, καθώς η ΝΔ υποσχόταν μηδενικές αυξήσεις και το ΠΑΣΟΚ αυξήσεις 0,30 λεπτών.
Και ενώ προεκλογικά το ΠΑΣΟΚ έκανε σημαία του την ‘’πράσινη ανάπτυξη’’, προσδιορίζοντας το μοντέλο ανάπτυξης που χρειάζεται ο ελληνικός καπιταλισμός για να συνεχίσει την κερδοφορία του, με τις προγραμματικές δηλώσεις του Γιωργάκη έγινε φανερό που το πάει.
Πρώτο μέλημα του ΠΑΣΟΚ λοιπόν η δημιουργία κοινωνικής συναίνεσης, ώστε όχι μόνο να μην κουνηθεί φύλλο από δω και πέρα αλλά και για να σταματήσουν και οι απεργίες που βρίσκονται σε εξέλιξη. Απαραίτητο συνοδευτικό λίγα ψίχουλα κοινωνικής προστασίας, καθώς είναι βέβαιο ότι μετά την καταγραφή των πραγματικών αριθμών της ελληνικής οικονομίας τίποτα δεν θα είναι εφικτό.
Ακόμη και για τα stage που θα καταργήσει μόνο στο δημόσιο τομέα δεν είπε λέξη για το τι θα απογίνουν πάνω από 20.000 εργαζόμενοι σ’ αυτά. Προετοιμάζεται λοιπόν μία ακόμη μεγαλύτερη βουτιά στην εκμετάλλευση των εργαζομένων και της νεολαίας, αναλογιζόμενοι ότι και την περίοδο της ανάπτυξης τα κέρδη εκτινάσσονταν στα ύψη και η εξαθλίωση για τους εργαζόμενους δεν είχε τελειωμό.
Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: μπορούμε να περιμένουμε έστω και μία μέρα για να αρχίσει η ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου, ή θα πρέπει από αύριο να προετοιμαζόμαστε για τις πιο σκληρές μάχες που πρέπει να δώσουμε για να μπορέσουμε σήμερα και όχι σε κάποιο μακρινό μέλλον να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας;
Το σχήμα της νέας βάρδιας ήδη από τον Ιούλιο προσπαθεί με όλες τις αδυναμίες της (αδυναμίες που χαρακτηρίζουν γενικά το εργατικό κίνημα) να ψηλαφίσει μία τέτοια απάντηση. Γιατί δεν θέλουμε να γίνουμε εργαζόμενοι λάστιχο, γιατί δεν μας φτάνουν 500, 600,ή 700 ευρώ για να ζήσουμε, γιατί τα καμένα δάση δεν μας αφήνουν να αναπνεύσουμε, γιατί…
Είναι επομένως απαραίτητο να βάλουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες και δικαιώματα για λιγότερη δουλειά, μεγαλύτερους μισθούς, για διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, να ορίσουμε αλλιώς τις ανάγκες μας μακριά από τη μιζέρια του κέρδους και της εμπορευματοποίησης κάθε πλευράς της ζωής μας. Να ορίσουμε ως μέτρο του κοινωνικού πλούτου τον ελεύθερο χρόνο, για την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητά μας.
Να ορίσουμε τα σύγχρονα δημοκρατικά δικαιώματα, διεκδικώντας τον έλεγχο όχι μόνο αυτών που παράγουμε, αλλά γιατί και πως παράγονται, ποιες ανάγκες και πως ικανοποιούνται. Για να έχουμε όχι μόνο πρόσβαση στη γνώση αλλά και συμμετοχή στην παραγωγή της. Για να μπορούμε να ζούμε αρμονικά με το περιβάλλον σε ανθρώπινες πόλεις.
Να αναπτύξουμε τις δικές μας ανεξάρτητες μορφές βάσης (επιτροπές αγώνα, σχήματα κλπ)για την οργάνωση και τον αγώνα, που θα ενοποιούν τους εργαζόμενους Έλληνες και ξένους, νέους και "παλιούς", ανεξάρτητα από τις σχέσεις εργασίας. μακριά από το γραφειοκρατικοποιημένο και αστικοποιημένο συνδικαλισμό για την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και κάθε επίδοξου διαχειριστή του κεφαλαίου.
Καλούμε λοιπόν συλλογικότητες των επισφαλώς εργαζόμενων και των νέων εργασιακών σχέσεων, εργατικά σχήματα, σωματεία και συνδικαλιστές, αλλά και κάθε συλλογικότητα που θέλει να παλέψει για της σύγχρονες ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας, σε σύσκεψη την Παρασκευή 30/10/2009, 7μ.μ., στο Πολυτεχνείο, για να ανοίξει η συζήτηση της εργατικής απάντησης στην κρίση και τη διοργάνωση πορείας για τις συμβάσεις από την ΓΣΕΕ προς το υπουργείο Εργασίας και συνέλευση μετά την πορεία, για να δείξουμε πως δεν περιμένουμε τίποτα από τη νέα κυβέρνηση του κεφαλαίου αλλά ούτε και από τα στηρίγματά της του αστικοποιημένου συνδικαλισμού, στεκόμαστε έμπρακτα πλάι σε αυτούς που ήδη βρίσκονται σε αγώνες, ανοίγουμε τη συζήτηση στους δρόμους για την πάλη ενόψει των νέων συλλογικών συμβάσεων εργασίας, του προυπολογισμού του 2010, και κυρίως για μια συνολική εργατική και αντικαπιταλιστική απάντηση στην κρίση.
Τηλέφωνο Επικοινωνίας 6986059525
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνδικαλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνδικαλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
26 Οκτ 2009
19 Οκτ 2009
Σχήμα νέας βάρδιας
Μετά την κινητοποίηση στη ΔΕΘ, και τις εκλογές που ανέδειξαν στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, ως την ενδεδειγμένη λύση, για να βρεθεί διέξοδος από την κρίση υπέρ του κεφαλαίου, ήρθε η στιγμή να ανασκουμπωθούμε και να προσπαθήσουμε να δώσουμε από την μεριά μας τη δική μας - εργατική - απάντηση στην κρίση. Ήδη εκρεμεί η κινητοποίηση που αποφασίσαμε στην συνέλευση την επομένη της πορείας στη ΔΕΘ. Ωστόσο θα πρέπει να αναλάβουμε και άλλες πρωτοβουλίες, γιατί ο αντίπαλος δεν περιμένει. Ήδη η κυβέρνηση οργανώνει τον διάλογο με τους ''κοινωνικούς'' εταίρους δίνοντας μάλιστα και υποσχέσεις για ψίχουλα, στην προσπάθεια της να μην κουνιέται φύλλο όχι μόνο για τις πρώτες 100 μέρες αλλά και γενικώς. Δεν έχουμε λοιπόν τίποτα να περιμένουμε, παρά τα επόμενα δικά μας ραντεβού, που θα σπάσουν το κλίμα της συναίνεσης, για να κερδίσουμε αυτά που δικαιούμαστε σήμερα. Και μην ξεχνάμε ότι εργατικοί αγώνες ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη και αύριο 20/10 στις 6 στην είσοδο του τρένου, έχει πορεία συμπαράστασης στους λιμενεργάτες. Για να μπορέσουμε να οργανώσουμε λοιπόν τη δική μας παρέμβαση το σχήμα συνεδριάζει την Τετάρτη 21/10 στις 8 στο ΕΜΠ.
12 Μαΐ 2009
Εργαζόμενοι ξυλοκοπούν εργαζόμενους συναδέλφους τους…
Το Σάββατο 9.5.2009, τριμελής αντιπροσωπεία του Σωματείου μας πήγε στην Τέμενη Αιγίου, όπου διεξαγόταν το τριήμερο τακτικό συνέδριο της ΟΜΕ-ΟΤΕ, και απ’ όπου έφυγε κυριολεκτικά κλωτσηδόν, προπηλακιζόμενη από συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ-μέλη του προεδρείου, υπό την ανοχή, δυστυχώς, μελών της ΠΑΣΚΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε συνέντευξή του δύο μέρες μετά το περιστατικό, ο πρόεδρος Π. Κούτρας μίλησε για «ιδιότυπο τραμπουκισμό»: …των δαρμένων!!
Δεν ξεκίνησαν όλα το Σάββατο. Στις 29 Απρίλη, η Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή του Σωματείου μας είχε στείλει επιστολή στην ΟΜΕ-ΟΤΕ, ζητώντας να συμπεριληφθεί στους ομιλητές του συνεδρίου της εκπρόσωπος του Σωματείου. Λίγες μέρες πριν, μάλιστα, είχαμε στείλει αναθεωρημένο το καταστατικό μας, το οποίο έχει κατατεθεί στο Πρωτοδικείο και του οποίου η πρώτη εκδοχή είχε κριθεί από ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ ασύμβατη με το καταστατικό της ΟΜΕ-ΟΤΕ. Μαντέψτε: δεν λάβαμε καμία απολύτως απάντηση σε καμία από τις δυο περιπτώσεις (τα στοιχεία είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου). Τη δεύτερη μέρα του Συνεδρίου λοιπόν, αντιπροσωπεία του Σωματείου πήγε στο χώρο του Συνεδρίου για να (ξανα)ζητήσει να τοποθετηθεί και να μοιράσει στους συνέδρους υλικό με τα αιτήματά μας.
Κατά τη διάρκεια των ομιλιών, μέλος της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής έδωσε γραπτώς στο προεδρείο το αίτημά να γίνει μια σύντομη ανακοίνωση από μέλος του Σωματείου. Η απάντηση του προεδρείου ήταν να περιμένουν, «γιατί εδώ είναι συνέδριο, δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε"» και να δείξουν σεβασμό (!). Παρεπιμπτόντως, νωρίτερα την ίδια μέρα είχε κάνει σχεδόν τριαντάλεπτη παρέμβαση ομιλητής εκτός προγράμματος και μη σύνεδρος.
Περνώντας η ώρα, και αφού οι συνάδελφοι δεν έπαιρναν καμία απάντηση (ούτε ναι, ούτε όχι), ζήτησαν και πάλι από το προεδρείο να έχουν μόλις για τρία λεπτά τον λόγο. Η απάντηση αυτή τη φορά ήταν αποστομωτική: «δε σας γνωρίζουμε», «ποιοι είστε εσείς;», «δεχόμαστε τόσες e-mail, δεν μπορούμε να τα κοιτάμε όλα», «φτιάξτε πρώτα Σωματείο» (!). Μην έχοντας άλλη επιλογή, τα μέλη της αντιπροσωπείας μοίρασαν το κείμενό με τα αιτήματα του Σωματείου και, απευθυνόμενα από κάτω στο σώμα των συνέδρων, κατήγγειλαν την άρνηση του προεδρείου να τους δώσει το λόγο.
Οι σκηνές που ακολούθησαν ήταν απείρου κάλλους, τουλάχιστον γηπεδικού χαρακτήρα και, στην καλύτερη, θυμίζουν «νύχτα», με τη μόνη διαφορά ότι εκτυλίχθηκαν μέρα μεσημέρι. Συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ-μέλη του προεδρείου όρμησαν με απίστευτο μένος εναντίον των μελών του σωματείου (αλήθεια γιατί τόσος φόβος; -μήπως έφταιγε ο τρομακτικός και ασύλληπτος αριθμός της ...τριμελούς αντιπροσωπείας;). Συνδικαλιστές της αριστεράς παρενέβησαν, προσπαθώντας να προστατεύσουν τα μέλη του σωματείου, με αποτέλεσμα να τους ξυλοφορτώσουν και αυτούς δεόντως διότι τόλμησαν να υποστηρίξουν τους νέους συναδέλφους τους, ενώ ένας από αυτούς πήρε το μικρόφωνο για να ζητήσει να επιτραπεί από το προεδρείο να γίνει η παρέμβαση. Τα δημοκρατικά αντανακλαστικά του προεδρείου και των συνδικαλιστών της ΔΑΚΕ απέδωσαν έναν δεύτερο γύρο σωματικής και λεκτικής βίας, ορισμένους αριστερούς συνδικαλιστές στη μέση και όλη την αίθουσα να έχει μετατραπεί σε ρινγκ από τους συνέδρους που, πάνω απ'όλα …σέβονταν το συνέδριο.
Αυτή ήταν η αντίδραση συνδικαλιστών που σε καιρό κρίσης μιλάνε με μεγάλα και πομπώδη γράμματα στην ανακοίνωση του Συνεδρίου τους για "ασφαλή εργασία", όχι μόνο αφήνοντας τους επισφαλείς εργαζομένους συναδέλφους τους -οργανικό κομμάτι του ΟΤΕ πλέον- απ’ έξω, αλλά κυριολεκτικά πετώντας τους έξω και ξυλοφορτώνοντάς τους. Άραγε το ίδιο μαχητικά αντέδρασαν και αντιπαρατέθηκαν, αφενός στην μετοχοποίηση και, αφετέρου, στην παραχώρηση του ΟΤΕ στην Deutche Telecom; Απώθησαν ποτέ βίαια μετόχους, όπως το έκαναν μ’εμάς; Έτριξαν ποτέ σε κανέναν τα δόντια απειλητικά;
Ας το ακούσουν όσοι μας κήρυξαν πόλεμο με τα σώματα επειδή θέλαμε να μιλήσουμε εμείς για εμάς: τέτοιες επιθέσεις δεν μας τρομοκρατούν, αλλά μας δυναμώνουν για να συνεχίσουμε τον αγώνα κόντρα στην επισφάλεια και τον εργασιακό μεσαίωνα που θέλουν να μας επιβάλουν. Βάζοντάς τα μαζί μας, οι εν λόγω «συνδικαλιστές» έδειξαν έμπρακτα ότι είναι με συμφέροντα άλλα από τα δικά μας.
Καλούμε όλους τους εργαζομένους να καταδικάσουν τον ωμό τραμπουκισμό, που στόχο έχει την αναπαραγωγή των επαγγελματιών μεγαλοσυνδικαλιστών και τον κατακερματισμό των εργαζομένων, εξυπηρετώντας, σε τελική ανάλυση, τα συμφέροντα της εργοδοσίας.
σωματείο εργαζομένων στα τηλεφωνικά κέντρα του ΟΤΕ
''Κωνσταντίνα Κούνεβα''
επικοινωνία: www.swmateiostonote.blogspotcom, swmateiostonote@gmail.com
Δεν ξεκίνησαν όλα το Σάββατο. Στις 29 Απρίλη, η Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή του Σωματείου μας είχε στείλει επιστολή στην ΟΜΕ-ΟΤΕ, ζητώντας να συμπεριληφθεί στους ομιλητές του συνεδρίου της εκπρόσωπος του Σωματείου. Λίγες μέρες πριν, μάλιστα, είχαμε στείλει αναθεωρημένο το καταστατικό μας, το οποίο έχει κατατεθεί στο Πρωτοδικείο και του οποίου η πρώτη εκδοχή είχε κριθεί από ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ ασύμβατη με το καταστατικό της ΟΜΕ-ΟΤΕ. Μαντέψτε: δεν λάβαμε καμία απολύτως απάντηση σε καμία από τις δυο περιπτώσεις (τα στοιχεία είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου). Τη δεύτερη μέρα του Συνεδρίου λοιπόν, αντιπροσωπεία του Σωματείου πήγε στο χώρο του Συνεδρίου για να (ξανα)ζητήσει να τοποθετηθεί και να μοιράσει στους συνέδρους υλικό με τα αιτήματά μας.
Κατά τη διάρκεια των ομιλιών, μέλος της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής έδωσε γραπτώς στο προεδρείο το αίτημά να γίνει μια σύντομη ανακοίνωση από μέλος του Σωματείου. Η απάντηση του προεδρείου ήταν να περιμένουν, «γιατί εδώ είναι συνέδριο, δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε"» και να δείξουν σεβασμό (!). Παρεπιμπτόντως, νωρίτερα την ίδια μέρα είχε κάνει σχεδόν τριαντάλεπτη παρέμβαση ομιλητής εκτός προγράμματος και μη σύνεδρος.
Περνώντας η ώρα, και αφού οι συνάδελφοι δεν έπαιρναν καμία απάντηση (ούτε ναι, ούτε όχι), ζήτησαν και πάλι από το προεδρείο να έχουν μόλις για τρία λεπτά τον λόγο. Η απάντηση αυτή τη φορά ήταν αποστομωτική: «δε σας γνωρίζουμε», «ποιοι είστε εσείς;», «δεχόμαστε τόσες e-mail, δεν μπορούμε να τα κοιτάμε όλα», «φτιάξτε πρώτα Σωματείο» (!). Μην έχοντας άλλη επιλογή, τα μέλη της αντιπροσωπείας μοίρασαν το κείμενό με τα αιτήματα του Σωματείου και, απευθυνόμενα από κάτω στο σώμα των συνέδρων, κατήγγειλαν την άρνηση του προεδρείου να τους δώσει το λόγο.
Οι σκηνές που ακολούθησαν ήταν απείρου κάλλους, τουλάχιστον γηπεδικού χαρακτήρα και, στην καλύτερη, θυμίζουν «νύχτα», με τη μόνη διαφορά ότι εκτυλίχθηκαν μέρα μεσημέρι. Συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ-μέλη του προεδρείου όρμησαν με απίστευτο μένος εναντίον των μελών του σωματείου (αλήθεια γιατί τόσος φόβος; -μήπως έφταιγε ο τρομακτικός και ασύλληπτος αριθμός της ...τριμελούς αντιπροσωπείας;). Συνδικαλιστές της αριστεράς παρενέβησαν, προσπαθώντας να προστατεύσουν τα μέλη του σωματείου, με αποτέλεσμα να τους ξυλοφορτώσουν και αυτούς δεόντως διότι τόλμησαν να υποστηρίξουν τους νέους συναδέλφους τους, ενώ ένας από αυτούς πήρε το μικρόφωνο για να ζητήσει να επιτραπεί από το προεδρείο να γίνει η παρέμβαση. Τα δημοκρατικά αντανακλαστικά του προεδρείου και των συνδικαλιστών της ΔΑΚΕ απέδωσαν έναν δεύτερο γύρο σωματικής και λεκτικής βίας, ορισμένους αριστερούς συνδικαλιστές στη μέση και όλη την αίθουσα να έχει μετατραπεί σε ρινγκ από τους συνέδρους που, πάνω απ'όλα …σέβονταν το συνέδριο.
Αυτή ήταν η αντίδραση συνδικαλιστών που σε καιρό κρίσης μιλάνε με μεγάλα και πομπώδη γράμματα στην ανακοίνωση του Συνεδρίου τους για "ασφαλή εργασία", όχι μόνο αφήνοντας τους επισφαλείς εργαζομένους συναδέλφους τους -οργανικό κομμάτι του ΟΤΕ πλέον- απ’ έξω, αλλά κυριολεκτικά πετώντας τους έξω και ξυλοφορτώνοντάς τους. Άραγε το ίδιο μαχητικά αντέδρασαν και αντιπαρατέθηκαν, αφενός στην μετοχοποίηση και, αφετέρου, στην παραχώρηση του ΟΤΕ στην Deutche Telecom; Απώθησαν ποτέ βίαια μετόχους, όπως το έκαναν μ’εμάς; Έτριξαν ποτέ σε κανέναν τα δόντια απειλητικά;
Ας το ακούσουν όσοι μας κήρυξαν πόλεμο με τα σώματα επειδή θέλαμε να μιλήσουμε εμείς για εμάς: τέτοιες επιθέσεις δεν μας τρομοκρατούν, αλλά μας δυναμώνουν για να συνεχίσουμε τον αγώνα κόντρα στην επισφάλεια και τον εργασιακό μεσαίωνα που θέλουν να μας επιβάλουν. Βάζοντάς τα μαζί μας, οι εν λόγω «συνδικαλιστές» έδειξαν έμπρακτα ότι είναι με συμφέροντα άλλα από τα δικά μας.
Καλούμε όλους τους εργαζομένους να καταδικάσουν τον ωμό τραμπουκισμό, που στόχο έχει την αναπαραγωγή των επαγγελματιών μεγαλοσυνδικαλιστών και τον κατακερματισμό των εργαζομένων, εξυπηρετώντας, σε τελική ανάλυση, τα συμφέροντα της εργοδοσίας.
σωματείο εργαζομένων στα τηλεφωνικά κέντρα του ΟΤΕ
''Κωνσταντίνα Κούνεβα''
επικοινωνία: www.swmateiostonote.blogspotcom, swmateiostonote@gmail.com
15 Απρ 2009
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΝΕΑΣ ΒΑΡΔΙΑΣ
Η Ν.Β. συνεδρίασε το Σάββατο και κατέληξε στα παρακάτω:
1. Πραγματοποίηση εξορμήσεων το επόμενο διάστημα με προκήρυξη πάνω στα ζητήματα της κρίσης και της απάντησης σ' αυτήν από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής νεολαίας μπροστά στις μάχες του επόμενου διαστήματος.
Στόχος πριν το Πάσχα η εμφάνιση μας στο εμπόριο.
Νομίζω, δεδομένου και του εορταστικού ωραρίου, να πάμε Μ.Πέμπτη σε MALL, Eρμού και Τζάμπο.Ή έστω σε κάποιο από αυτά..
2.Κινητοποίηση 30/04 στον ΕΒΕΑ στα γραφεία του Μίχαλου. Προτείνω να φτιάξουμε μια ανακοινωσούλα και να τη διακινήσουμε σε πρώτη φάση και από τώρα διαδικτυακά. να οργανωθούν από τώρα οι εξορμήσεις.
3.Συμμετοχή με μπλοκ στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στην Ομόνοια την Πρωτομαγιά.
Να αρχίσουμε να το δουλεύουμε από τώρα.
4.Επόμενο σχήμα στις 2/5 και συνέλευση στις 9.
Τα υλικά να είναι έτοιμα και να τα δούμε μέσω μέηλ μέχρι Τρίτη πρωί.
να δούμε σήμερα μέχρι το μεσημέρι πού βρίσκονται τα κείμενα και να το προχωρήσουμε.
να τα στείλουν,όσοι τα ανέλαβαν κι ας μην είναι έτοιμα,ρίχνουμε όλοι μια ματιά και τα ολοκληρώνουμε.
1. Πραγματοποίηση εξορμήσεων το επόμενο διάστημα με προκήρυξη πάνω στα ζητήματα της κρίσης και της απάντησης σ' αυτήν από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής νεολαίας μπροστά στις μάχες του επόμενου διαστήματος.
Στόχος πριν το Πάσχα η εμφάνιση μας στο εμπόριο.
Νομίζω, δεδομένου και του εορταστικού ωραρίου, να πάμε Μ.Πέμπτη σε MALL, Eρμού και Τζάμπο.Ή έστω σε κάποιο από αυτά..
2.Κινητοποίηση 30/04 στον ΕΒΕΑ στα γραφεία του Μίχαλου. Προτείνω να φτιάξουμε μια ανακοινωσούλα και να τη διακινήσουμε σε πρώτη φάση και από τώρα διαδικτυακά. να οργανωθούν από τώρα οι εξορμήσεις.
3.Συμμετοχή με μπλοκ στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στην Ομόνοια την Πρωτομαγιά.
Να αρχίσουμε να το δουλεύουμε από τώρα.
4.Επόμενο σχήμα στις 2/5 και συνέλευση στις 9.
Τα υλικά να είναι έτοιμα και να τα δούμε μέσω μέηλ μέχρι Τρίτη πρωί.
να δούμε σήμερα μέχρι το μεσημέρι πού βρίσκονται τα κείμενα και να το προχωρήσουμε.
να τα στείλουν,όσοι τα ανέλαβαν κι ας μην είναι έτοιμα,ρίχνουμε όλοι μια ματιά και τα ολοκληρώνουμε.
16 Οκτ 2008
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΚΡΙΣΗ
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΕΕ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
Συναδέλφισσες & συνάδελφοι,
Η κρίση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος επεκτείνεται. Οι νεοφιλελεύθεροι μύθοι για την αγορά ως τον καλύτερο μηχανισμό κοινωνικής ρύθμισης, οι μύθοι για την αξία του ανταγωνισμού και τη σημασία της «επιχειρηματικότητας» καταρρέουν μαζί με τους δείκτες των χρηματιστηρίων. Αντιμέτωπες με τη βαθιά δοκιμασία του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις που το εκπροσωπούν προσπαθούν να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Γι’ αυτό και επιμένουν στην πολιτική των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων, στις ιδιωτικοποιήσεις, στην ελαστική εργασία, στη λιτότητα, στην πιο βαθιά εκμετάλλευση. Ακόμη, όταν καταφεύγουν στην κρατική παρέμβαση, το κάνουν για να στηρίξουν τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις και όχι για να στηρίξουν την εργαζόμενη πλειοψηφία. Ιδιωτικοποίηση των κερδών - κοινωνικοποίηση των ζημιών: αυτός παραμένει ο κανόνας.
Στον τόπο μας η κυβέρνηση της ΝΔ, προωθεί μια νέα ταξική φορολογική «μεταρρύθμιση», η οποία έρχεται να «διευρύνει την φορολογική βάση» κυρίως προς τα πιο φτωχά και εξαθλιωμένα στρώματα της κοινωνίας, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Παράλληλα, προωθεί: Ένα νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ, αεροδρόμια και λιμάνια σε όλη την χώρα, προώθηση των ΣΔΙΤ). Την αντιδραστική μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση με την προώθηση του Νόμου Πλαίσιο, την νομιμοποίηση των Ιδιωτικών «Κολλεγίων» και την εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τον περιορισμό της πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με χρήση και της βάσης του 10. Την αντιδημοκρατική θωράκιση και την προώθηση της αντιδραστικής επανίδρυσης του κράτους (Καποδίστριας ΙΙ) με βάση την αγορά και την ανταποδοτικότητα. Την συνέχιση της λεηλασίας της φύσης, στο όνομα αυτής της καταστροφικής ανάπτυξης. Αυτή η νέα επίθεση σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη λιτότητα, την ένταση της ακρίβειας και την κατεδάφιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων δημιουργεί ένα ασφυκτικό κλίμα για όλους τους εργαζομένους και οξύνει τα λαϊκά προβλήματα. Μας λένε ότι αυτή η πολιτική εφαρμόζεται στο όνομα της «θωράκισης της οικονομίας από την κρίση». Στην πραγματικότητα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την περίσταση για να περάσουν ακόμη πιο αντιλαϊκές πολιτικές, για να παρουσιάσουν ως μονόδρομο τις πολιτικές που δημιούργησαν την κρίση!
Το επόμενο διάστημα, δε χωράει καμιά επανάπαυση ή αναμονή. Οι εργαζόμενοι, δεν πρέπει να παγιδευτούμε σε μια αέναη εκλογολογία. Δεν είμαστε «δείγματα» των δημοσκοπήσεων και καταναλωτές των αναλύσεων των ΜΜΕ. Δεν περιμένουμε «να πέσει» ο Καραμανλής από τους Τατούληδες, ούτε περιμένουμε τις υποθετικά «καλύτερες ημέρες» που θα φέρει το ΠΑΣΟΚ η την κυβερνητική «λύση αριστεράς» που προβάλει η επίσημη αριστερά. Είναι ανάγκη οι εργαζόμενοι να εντείνουμε τους αγώνες μας για να ανασχεθούν και τελικά να ανατραπούν τα μέτρα και το καθεστώς του εργασιακού μεσαίωνα που οι δυνάμεις του κεφαλαίου, η κυβέρνηση και η ΕΕ απεργάζονται. Να απορρίψουμε την πολιτική των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, παλεύοντας ενωμένοι γύρω από ένα μαχητικό πρόγραμμα διεκδικήσεων. Να πούμε όχι και στη λογική των «αναγκαίων θυσιών» και στην αυταπάτη ότι μπορεί να υπάρχει ένας καλά «ρυθμισμένος» καπιταλισμός και να επιμείνουμε στην προβολή των δικών μας αναγκών και διεκδικήσεων!
Να προχωρήσουμε τώρα και σε όλους τους κλάδους σε συνελεύσεις και να πάρουμε πρωτοβουλίες για αγωνιστικές κινητοποιήσεις με διάρκεια και αποφασιστικότητα, για να απαντηθεί η κυβερνητική «φυγή προς εμπρός» και να υπάρξουν άμεσες κατακτήσεις που να βελτιώνουν τη θέση των εργαζόμενων και να ανοίγουν ρήγματα στην κυρίαρχη πολιτική.
Ούτε ευρώ από την τσέπη των εργαζόμενων για την κρίση που δημιούργησε το κεφάλαιο. Διεκδίκηση ουσιαστικής βελτίωσης της κοινωνικής-οικονομικής θέσης των εργαζόμενων με απόκρουση της λιτότητας και του νέου προϋπολογισμού, την ανατροπή των αντεργατικών νόμων και ρυθμίσεων των κυβερνήσεων, Ε.Ε. και ΔΝΤ.
Καταγγελία της απαράδεκτης ΕΓΣΣΕ ΓΣΕΕ-ΣΕΒ. Πάλη για νέα σύμβαση με 1400 ευρώ κατώτερο βασικό μισθό σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, σύνταξη και επίδομα ανεργίας, 35ωρο, σταθερές εργασιακές σχέσεις, απαγόρευση απολύσεων κλπ. Κάτω τα χέρια από το ωράριο και την Κυριακή αργία.
Πάλη ενάντια στο νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων. Αγώνας για δημόσιες συγκοινωνίες, μεταφορές, επικοινωνίες. Αγώνας για δωρεάν και δημόσια υγεία, παιδεία και ασφάλιση.
Αγώνας για σταθερή εργασία, ασφάλιση, υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, για την εκπαίδευση, την υγεία κλπ. Επίδομα ανεργίας ίσο με τον βασικό μισθό, χωρίς προϋποθέσεις. Να ενταχθούν νέοι κλάδοι και ειδικότητες στα Βαρέα και ανθυγιεινά.
Πάλη για να μην εφαρμοστεί η ασφαλιστική μεταρρύθμιση και να μην προωθηθεί η κατάργηση της λίστας των βαρέων και ανθυγιεινών.
Αντίσταση στην τρομοκρατία του κεφαλαίου και της εργοδοσίας απέναντι στη συλλογική δράση και την ποινικοποίηση των αγώνων.
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ & ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ
Αυτόν τον αγώνα πρέπει να τον πάρουν στα χέρια τους οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και όχι η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ. Δεν μπορεί να υπηρετηθεί από τη λογική του απομονωτισμού και την άρνηση του αγωνιστικού συντονισμού και κοινής δράσης, που ακολουθούν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Μόνο μέσα από την κοινή δράση και τον ταξικό αγωνιστικό συντονισμό των ίδιων των σωματείων, μόνο μέσα από την ενεργό δράση και την ενότητα των ίδιων των εργαζομένων θα ανατραπεί η αντεργατική καταιγίδα.
Την κρίση να την πληρώσει το κεφάλαιο!
Κάτω η αντεργατική πολιτική, τα μέτρα και οι νόμοι κυβέρνησης - Ε.Ε - κεφαλαίου
Αγώνας ενιαίος, πανεργατικός, με συνελεύσεις-απεργίες και διαδηλώσεις παντού!
Όλοι στην ΑΠΕΡΓΙΑ στις 21 Οκτώβρη.
Όλοι στην αγωνιστική απεργιακή συγκέντρωση σωματείων, ομοσπονδιών και συλλόγων στα Προπύλαια (21 Οκτώβρη, 11.00 π.μ.)
Εργατικά σχήματα – παρεμβάσεις - κινήσεις
ιδιωτικού και δημόσιου τομέα
ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΕΕ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
Συναδέλφισσες & συνάδελφοι,
Η κρίση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος επεκτείνεται. Οι νεοφιλελεύθεροι μύθοι για την αγορά ως τον καλύτερο μηχανισμό κοινωνικής ρύθμισης, οι μύθοι για την αξία του ανταγωνισμού και τη σημασία της «επιχειρηματικότητας» καταρρέουν μαζί με τους δείκτες των χρηματιστηρίων. Αντιμέτωπες με τη βαθιά δοκιμασία του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις που το εκπροσωπούν προσπαθούν να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Γι’ αυτό και επιμένουν στην πολιτική των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων, στις ιδιωτικοποιήσεις, στην ελαστική εργασία, στη λιτότητα, στην πιο βαθιά εκμετάλλευση. Ακόμη, όταν καταφεύγουν στην κρατική παρέμβαση, το κάνουν για να στηρίξουν τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις και όχι για να στηρίξουν την εργαζόμενη πλειοψηφία. Ιδιωτικοποίηση των κερδών - κοινωνικοποίηση των ζημιών: αυτός παραμένει ο κανόνας.
Στον τόπο μας η κυβέρνηση της ΝΔ, προωθεί μια νέα ταξική φορολογική «μεταρρύθμιση», η οποία έρχεται να «διευρύνει την φορολογική βάση» κυρίως προς τα πιο φτωχά και εξαθλιωμένα στρώματα της κοινωνίας, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Παράλληλα, προωθεί: Ένα νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ, αεροδρόμια και λιμάνια σε όλη την χώρα, προώθηση των ΣΔΙΤ). Την αντιδραστική μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση με την προώθηση του Νόμου Πλαίσιο, την νομιμοποίηση των Ιδιωτικών «Κολλεγίων» και την εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τον περιορισμό της πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με χρήση και της βάσης του 10. Την αντιδημοκρατική θωράκιση και την προώθηση της αντιδραστικής επανίδρυσης του κράτους (Καποδίστριας ΙΙ) με βάση την αγορά και την ανταποδοτικότητα. Την συνέχιση της λεηλασίας της φύσης, στο όνομα αυτής της καταστροφικής ανάπτυξης. Αυτή η νέα επίθεση σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη λιτότητα, την ένταση της ακρίβειας και την κατεδάφιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων δημιουργεί ένα ασφυκτικό κλίμα για όλους τους εργαζομένους και οξύνει τα λαϊκά προβλήματα. Μας λένε ότι αυτή η πολιτική εφαρμόζεται στο όνομα της «θωράκισης της οικονομίας από την κρίση». Στην πραγματικότητα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την περίσταση για να περάσουν ακόμη πιο αντιλαϊκές πολιτικές, για να παρουσιάσουν ως μονόδρομο τις πολιτικές που δημιούργησαν την κρίση!
Το επόμενο διάστημα, δε χωράει καμιά επανάπαυση ή αναμονή. Οι εργαζόμενοι, δεν πρέπει να παγιδευτούμε σε μια αέναη εκλογολογία. Δεν είμαστε «δείγματα» των δημοσκοπήσεων και καταναλωτές των αναλύσεων των ΜΜΕ. Δεν περιμένουμε «να πέσει» ο Καραμανλής από τους Τατούληδες, ούτε περιμένουμε τις υποθετικά «καλύτερες ημέρες» που θα φέρει το ΠΑΣΟΚ η την κυβερνητική «λύση αριστεράς» που προβάλει η επίσημη αριστερά. Είναι ανάγκη οι εργαζόμενοι να εντείνουμε τους αγώνες μας για να ανασχεθούν και τελικά να ανατραπούν τα μέτρα και το καθεστώς του εργασιακού μεσαίωνα που οι δυνάμεις του κεφαλαίου, η κυβέρνηση και η ΕΕ απεργάζονται. Να απορρίψουμε την πολιτική των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, παλεύοντας ενωμένοι γύρω από ένα μαχητικό πρόγραμμα διεκδικήσεων. Να πούμε όχι και στη λογική των «αναγκαίων θυσιών» και στην αυταπάτη ότι μπορεί να υπάρχει ένας καλά «ρυθμισμένος» καπιταλισμός και να επιμείνουμε στην προβολή των δικών μας αναγκών και διεκδικήσεων!
Να προχωρήσουμε τώρα και σε όλους τους κλάδους σε συνελεύσεις και να πάρουμε πρωτοβουλίες για αγωνιστικές κινητοποιήσεις με διάρκεια και αποφασιστικότητα, για να απαντηθεί η κυβερνητική «φυγή προς εμπρός» και να υπάρξουν άμεσες κατακτήσεις που να βελτιώνουν τη θέση των εργαζόμενων και να ανοίγουν ρήγματα στην κυρίαρχη πολιτική.
Ούτε ευρώ από την τσέπη των εργαζόμενων για την κρίση που δημιούργησε το κεφάλαιο. Διεκδίκηση ουσιαστικής βελτίωσης της κοινωνικής-οικονομικής θέσης των εργαζόμενων με απόκρουση της λιτότητας και του νέου προϋπολογισμού, την ανατροπή των αντεργατικών νόμων και ρυθμίσεων των κυβερνήσεων, Ε.Ε. και ΔΝΤ.
Καταγγελία της απαράδεκτης ΕΓΣΣΕ ΓΣΕΕ-ΣΕΒ. Πάλη για νέα σύμβαση με 1400 ευρώ κατώτερο βασικό μισθό σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, σύνταξη και επίδομα ανεργίας, 35ωρο, σταθερές εργασιακές σχέσεις, απαγόρευση απολύσεων κλπ. Κάτω τα χέρια από το ωράριο και την Κυριακή αργία.
Πάλη ενάντια στο νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων. Αγώνας για δημόσιες συγκοινωνίες, μεταφορές, επικοινωνίες. Αγώνας για δωρεάν και δημόσια υγεία, παιδεία και ασφάλιση.
Αγώνας για σταθερή εργασία, ασφάλιση, υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, για την εκπαίδευση, την υγεία κλπ. Επίδομα ανεργίας ίσο με τον βασικό μισθό, χωρίς προϋποθέσεις. Να ενταχθούν νέοι κλάδοι και ειδικότητες στα Βαρέα και ανθυγιεινά.
Πάλη για να μην εφαρμοστεί η ασφαλιστική μεταρρύθμιση και να μην προωθηθεί η κατάργηση της λίστας των βαρέων και ανθυγιεινών.
Αντίσταση στην τρομοκρατία του κεφαλαίου και της εργοδοσίας απέναντι στη συλλογική δράση και την ποινικοποίηση των αγώνων.
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ & ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ
Αυτόν τον αγώνα πρέπει να τον πάρουν στα χέρια τους οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και όχι η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ. Δεν μπορεί να υπηρετηθεί από τη λογική του απομονωτισμού και την άρνηση του αγωνιστικού συντονισμού και κοινής δράσης, που ακολουθούν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Μόνο μέσα από την κοινή δράση και τον ταξικό αγωνιστικό συντονισμό των ίδιων των σωματείων, μόνο μέσα από την ενεργό δράση και την ενότητα των ίδιων των εργαζομένων θα ανατραπεί η αντεργατική καταιγίδα.
Την κρίση να την πληρώσει το κεφάλαιο!
Κάτω η αντεργατική πολιτική, τα μέτρα και οι νόμοι κυβέρνησης - Ε.Ε - κεφαλαίου
Αγώνας ενιαίος, πανεργατικός, με συνελεύσεις-απεργίες και διαδηλώσεις παντού!
Όλοι στην ΑΠΕΡΓΙΑ στις 21 Οκτώβρη.
Όλοι στην αγωνιστική απεργιακή συγκέντρωση σωματείων, ομοσπονδιών και συλλόγων στα Προπύλαια (21 Οκτώβρη, 11.00 π.μ.)
Εργατικά σχήματα – παρεμβάσεις - κινήσεις
ιδιωτικού και δημόσιου τομέα
15 Μαΐ 2008
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η τελεθταία περίοδος ήταν από τις πιο ενδιαφέρουσες όσον αφορά το εργατικό κίνημα. Τόσο γιατί υπήρχε - και υπάρχει - μια συνεχώς εντεινόμενη επίθεση από τη μεριά του κεφαλαίου και της κυβέρνησης απέναντι στα δικαιώματα της νεολαίας και των εργαζομένω, όσο και γιατί η απάντηση που δόθηκε από την μεριά του εργατικού κινήματος έδωσε την ελπίδα ότι τα πράγματα μπορούν να πάνε και διαφορετικά.
Και παρά το γεγονός ότι ο γραφειοκρατικός συνδικαλισμός έκανε ότι μπορούσε για το τερματισμό των αγώνων, με αποκορύφωμα την υπογραφή μιας κατάπτυστης Εθνικής Γενικής Συλογικής Σύμβασης Εργασίας, για πρώτη φορά εμφανίστηκε ένα συντονιστικό πρωτοβάθμιων σωματείων που προσπαθούσε να διαχωριστεί από τέτοιες λογικές και να προτάξει τον αγώνα στα χέρια των εργαζομένων, για τα στοιχειώδη δικαιώματά του.
Πολύ σημαντική επίσης ήταν και η παρουσία των νέων εργαζομένων που αποτελούν και το πιο άμεσα πληττόμενο κομμάτι της εργατικής τάξης. Μια μικρή συμβολή σε αυτό είχε και η κίνησή μας με το μπλοκ της που εμφανίστηκε τόσο στις πορείες όσο και στην πρωτοβουλία για μια ταξική συγκέντρωση τησ Πρωτομαγιάς.
Επειδή όμως τα πρώτα αποτελέσματα της αντιασφαλιστικής μεταρρύθμισης, είναι ήδη ορατά - άρχισαν ήδη οι μειώσεις συντάξεων - και μετά την απαράδεκτη ΕΓΣΣΕ, η επίθεση συνεχίζεται με τη σύσταση επιτροπών για την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων στα πλαίσια της απόφασης της Λισαβόνας.
Ο δρόμος όπως φαίνεται θα είναι μακρύς και εμείς θα πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειες μας ώστε να μην έχουμε στο μέτωπο των εργασιακών σχέσεων μία από τα ίδια. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια η νέα βάρδια συνεδριάζει την Κυριακή στις 18:30 στο σωματείο των βιβλιουπαλλήλων (Λόντου 6, δίπλα στον πεζόδρομο της Μεσολλογγίου στα εξάρχεια) για τον καθορισμό της δράσης της τόσο όσον αφορά τη δράση σε σχέση με τα σωματεία και τις πρωτοβουλίες τους όσο και αυτοτελώς.
13 Απρ 2008
Δεν υπογράφουμε την αντεργατική συμφωνία ΓΣΕΕ - ΣΕΒ - ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Με μια άθλια συμπαιγνία της ΓΣΕΕ, του ΣΕΒ και της κυβέρνησης, υπογράφτηκε αιφνιδιαστικά την Τετάρτη 26/3 η νέα διετής (2008-2009) Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας(ΕΓΣΣΕ). Η Σύμβαση αυτή καταδικάζει τους εργαζόμενους να επιβιώσουν με «αύξηση» που αντιστοιχεί -σε ό,τι αφορά τον βασικό μισθό- 0,98 ευρώ την ημέρα για το 2008 και μόλις 0,87 ευρώ για το 2009!
Και θριαμβολογούν...!
Το επαίσχυντο αυτό αποτέλεσμα σε βάρος των εργαζομένων έκανε τον πρόεδρο του ΣΕΒ να μιλήσει για «ένα σύγχρονο σύμφωνο εργασιακής ειρήνης». Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ υπερθεμάτισε, «οι διαπραγματεύσεις είχαν αίσιο τέλος» είπε. «Επιτεύχθει ένα σημαντικό αποτέλεσμα»! Ο γ.γ. της ΓΣΕΕ δήλωσε «είναι το μάξιμουμ των εφικτών επιδιώξεών μας, αφού κινούνται μέσα στους στόχους μας για τη σύγκλιση με τους μέσους ευρωπαϊκούς μισθούς»!
Πιο συγκεκριμένα τα ψίχουλα που εξασφάλισαν είναι τα εξής:
Από 1/1/2008 το κατώτερο μεροκάματο γίνεται 30,40 ευρώ μικτά, από 29,39 που ήταν στις 31/12/2007, δηλαδή αύξηση 3,45%. Ο μισθός διαμορφώνεται σε 681 ευρώ μικτά από 657,89 το προηγούμενο έτος. Αν αφαιρεθούν οι κρατήσεις, ο μισθός ανέρχεται σε 572 ευρώ.
Από 1/9/2008 το κατώτερο μεροκάματο διαμορφώνεται σε 31,32 ευρώ και ο μισθός σε 701 ευρώ.
Η επόμενη αύξηση δίνεται την 1/5/2009 και το κατώτερο μεροκάματο θα ανέλθει στα 33,04 ευρώ και ο μισθός θα διαμορφωθεί σε 740 ευρώ (πάντα μικτά).
Αυτές τις ισχνές αυξήσεις η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ επιχειρεί να τις εμφανίσει ως επιτυχία και κάνει λόγο για αθροιστική συνολική αύξηση 12,42%. Μπορεί κανείς να ζήσει με αυτά τα άθλια μεροκάματα και με αυτούς τους μισθούς της ξεφτίλας που υπέγραψαν;
Η αλήθεια είναι ότι η μέση αύξηση για όλο το 2008 είναι μόλις 4,48% και για το 2009 3,71%. Την ίδια ώρα ο επίσημος πληθωρισμός τρέχει πάνω από 4,5% και το εργατικό εισόδημα δέχεται αλλεπάλληλα χτυπήματα, από την πολιτική της κυβέρνησης και της Ε.Ε. (παρατεταμένη λιτότητα, ακρίβεια, αύξηση φόρων, αυξήσεις στα τιμολόγια των υπό ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ, αφαίμαξη από τις τράπεζες).
Ταυτόχρονα η υπογραφή μιας τέτοια ΕΓΣΣΕ, βάζει επιπλέον εμπόδια στους διεκδικητικούς αγώνες των εργαζομένων για την υπογραφή των κλαδικών και επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων.
Να γιατί όλα τα παραπάνω επιτρέπουν στον πρόεδρο του ΣΕΒ, όχι μόνο να εκθειάζει τη συμφωνία, αλλά και κυνικά να δηλώνει, πως και με τα άλλα που συνομολόγησαν «προσδίδουν πιο ανθρώπινο πρόσωπο στην αγορά εργασίας». Επιπλέον, ο πρόεδρος του ΣΕΒ έδωσε ιδιαίτερο βάρος στη συμφωνία με τη ΓΣΕΕ που προβλέπει τη θεσμοθέτηση «ενός μόνιμου Βήματος Διαλόγου και Συνεργασίας των δυνάμεων της εργασίας». Ένα βήμα μόνιμου «διαλόγου» όπου θα τεθούν ζητήματα για τις εργασιακές σχέσεις, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την απελευθέρωση των απολύσεων κλπ.
Η υπογραφή της νέας ΕΓΣΣΕ είναι ένα γεγονός με πολύ σημαντικό πολιτικό συμβολισμό. Αποτελεί πρόκληση για τα αισθήματα των εργαζομένων. Πριν ακόμη ψηφιστεί το ασφαλιστικό τερατούργημα και ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη απεργιακοί αγώνες, η ΓΣΕΕ υπέγραψε τη σύμβαση της ντροπής.
Αποδεικνύεται ότι, οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ με τις θέσεις και την πρακτική τους, συμβάλλουν αποφασιστικά στην «νομιμοποίηση» και το «πέρασμα» βασικών θέσεων της κυβέρνησης και της εργοδοσίας.
Τι άλλο από αβαντάρισμα των εργοδοτικών συμφερόντων και της κυβερνητικής πολιτικής ήταν η ταχτική των ΓΣΣΕ - ΑΔΕΔΥ απέναντι στην αντι-ασφαλιστική μεταρρύθμιση;
- Αντί ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ να καλέσουν σε αποφασιστικό αγώνα για απόκρουση της αντι-ασφαλιστικής επιδρομής και για βελτίωση της θέσης της εργατικής τάξης, μας καλούσαν να κάνουμε λάβαρο του αγώνα μας το νόμο Ρέππα, το νόμο δηλαδή που προετοίμασε το έδαφος για το αντι-ασφαλιστικό έκτρωμα των Καραμανλή – Πετραλιά;
- Αντί να αξιοποιήσουν την οργή και τη θέληση των εργαζομένων, όπως αυτή εκφράστηκε με τις μεγάλες απεργίες στις 12/12/07 και 13/2/08, αντί να ασκήσουν κάθε δυνατή πίεση όλους αυτούς τους μήνες που το νομοσχέδιο «πλανιόταν» πάνω από τα κεφάλια μας, αυτοί έψαχναν τρόπο για να ανοίξει η πόρτα του «διαλόγου» με την κυβέρνηση. Δηλαδή να βάλουν πλάτη για το πέρασμα μιας πιο «ήπιας» εκδοχής των αντι-ασφαλιστικών μέτρων.
- Αντί να πάρουν πρωτοβουλίες για να συντονιστούν και να επεκταθούν οι απεργίες που γίνονταν σε ΔΕΗ, ΟΤΑ, Τράπεζες, Λιμάνια, αντί να βοηθήσουν για να ξεπεραστούν ο κατακερματισμός (κάθε κλάδος μόνος του) και οι συντεχνιακές λογικές («να εξαιρεθεί το δικό μας Ταμείο»), αυτοί κήρυξαν την πρόωρη λήξη του αγώνα αρκούμενοι σε μια 3ωρη στάση εργασίας (12/3) και στην 24ωρη απεργία στις 19 Μάρτη.
- Αντί να κηρύξουν και νέα ΑΠΕΡΓΙΑ μετά την επιτυχή απεργία και τα συλλαλητήρια στις 19/3, αυτοί κάλεσαν τους εργαζόμενους να φύγουν από τους δρόμους και να αναζητήσουν τη νίκη στους διαδρόμους, στους διαδρόμους της Βουλής και στους διαδρόμους των δικαστηρίων. Το μόνο πεδίο «κινητοποίησης» που επιλέγουν, είναι γύρω από την πρόταση της αντιπολίτευσης για το «δημοψήφισμα» και την «πρόταση μομφής». Το επόμενο διάστημα λένε, θα προχωρήσουν σε μια αντιπαράθεση για τη συνταγματικότητα του νόμου. Γι΄ αυτούς οι εργαζόμενοι αρκεί να παρακολουθούν τα κοινοβουλευτικά και δικαστικά ντέρμπι. Αρκεί να αναθέσουν τις τύχες τους στους εκπρόσωπους.
-Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε τελικά στις 31/3. Είναι εξοργιστικό ότι, ακόμη και αν αποδεχτούμε τη λογική των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ («αφού ψηφίζεται ένας νόμος, οι απεργίες σταματάνε»), στο διάστημα των 12-13 ημερών μετά την απεργία στις 19/3 θα μπορούσε κάλλιστα να προκηρυχθεί νέα πανεργατική απεργία που να πιέσει παραπέρα την κυβέρνηση.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Η προδοσία της ΓΣΕΕ, πρέπει να καταδικαστεί από το σύνολο των εργαζομένων και από τα πρωτοβάθμια σωματεία. Η άθλια Συλλογική Σύμβαση που υπέγραψε πρέπει να βρει καθολική αποδοκιμασία μέσα από γενικές συνελεύσεις και διαδικασίες βάσης των ίδιων των εργαζομένων. Ταυτόχρονα πρέπει να οργανωθεί και να ενταθεί η πάλη για αξιοπρεπείς κλαδικές και επιχειρησιακές ΣΣΕ, για ριζικές αυξήσεις στους μισθούς, για πλήρη και σταθερή απασχόληση, ενάντια στην αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων.
Είναι επίσης εξαιρετικά αναγκαίο, στην επόμενη φάση, να συνεχιστεί η πάλη για κατάργηση, για μη εφαρμογή του αντι-ασφαλιστικού νόμου.
Η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος επείγουσα αναγκαιότητα
Χρειάζεται ανυποχώρητος και αποφασιστικός αγώνας, αγώνας διάρκειας, αγώνας που θα μπλοκάρει την οικονομική δραστηριότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου, αγώνας που θα αμφισβητεί συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική, που θα επιδιώκει πραγματική ρήξη με τους εργοδότες και την κυβέρνηση,
Χρειάζεται οριζόντιος ταξικός συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων, που θα στηρίζεται στην ενεργοποίηση της βάσης των εργαζομένων.
Χρειάζονται πανεργατικά αιτήματα που θα ενώνουν τους εργαζόμενους, για την άμεση βελτίωση της θέσης όλων.
Καλούμε σε ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ που θα ξεκινήσει έξω από τα γραφεία της ΓΣΕΕ και μετά με ΠΟΡΕΙΑ θα καταλήξει έξω από τα γραφεία του ΣΕΒ,
το ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΑΠΡΙΛΗ, στις 11.00 π.μ.
Στη συγκέντρωση συμμετέχουν εργατικά σωματεία, εργατικά σχήματα και συλλογικότητες, εργαζόμενοι-ες
18 Μαρ 2008
19 ΜΑΡΤΗ: ΑΠΕΡΓΟΥΜΑΙ. ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ. ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ
Με «φυγή προς τα μπρος», απάντησε η κυβέρνηση της Ν.Δ. στις πιο μεγάλες κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων, θέτοντας το ασφαλιστικό προς ψήφιση στις 19 του Μάρτη. Οι απεργίες των τραπεζοϋπαλλήλων, των εργαζομένων στους Ο.Τ.Α. και στη Δ.Ε.Η., η μαζικότητα στη συμμετοχή και η μαχητικότητα στις μορφές αγώνα, που επιλέγουν οι εργαζόμενοι, δηλώνει ότι η μάχη ενάντια στην αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση, παρά τις αδυναμίες και τον κατακερματισμό, θα φέρει την κυβέρνηση ένα βήμα πριν τον τέταρτο…
Μπροστά στην προκλητική στάση της κυβέρνησης, μόνο οι αγώνες μας μπορούν να σταθούν εμπόδιο. Για την ανατροπή του νέου αντιασφαλιστικού και την κατάργηση των νόμων Ρέππα και Σιούφα, για τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών, δεν αρκούν οι δημοσκοπήσεις, δεν αρκεί η ελεεινολογία στα κανάλια για τη γενιά των 700 ή των 400 ευρώ, δεν αρκεί ακόμα ακόμα μια απεργία το δίμηνο. Είναι αναγκαίο τώρα να απεργήσουν όλοι οι εργαζόμενοι, να κατεβούμε στο δρόμο και να προτάξουμε τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, κόντρα στα Σύμφωνα Σταθερότητας, την ανταγωνιστικότητα της επιχείρησης, το κύρος της εθνικής οικονομίας. Να ενώσουμε τις φωνές μας, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης και του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ενάντια στην υπογραφή της νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, που σηματοδοτεί πώς, με τη σφραγίδα της Γ.Σ.Ε.Ε., θα ζήσουμε για τα επόμενα χρόνια πιο φτωχοί. Συμμετέχοντας στην απεργία, ΄που είναι δικαίωμα κάθε εργαζόμενου, να δηλώσουμε ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε ή να πεθάνουμε στη δουλειά κάθε μέρα μήπως και κάποια στιγμή καταφέρουμε να πάρουμε μια πενιχρότατη σύνταξη.
Η αριστερή κίνηση νέων εργαζομένων και ανέργων ΝΕΑ ΒΑΡΔΙΑ, καλεί στην απεργία στις 19 Μάρτη τους νέους εργαζόμενους να δηλώσουμε ότι δεν είμαστε η γενιά των 700 ευρώ. Είμαστε η γενιά της ανατροπής.
Διεκδικούμε:
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ.
ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΡΕΠΠΑ – ΣΙΟΥΦΑ.
ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΟΧΙ ΣΤΗ ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΙΣΘΟΥ – ΑΠΟΔΟΣΗΣ, ΤΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ.
1400 ΕΥΡΩ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΜΙΣΘΟΣ.
5ΗΜΕΡΟ- 6ΩΡΟ – 30ΩΡΟ.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ, ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ.
ΠΛΗΡΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΥΣ.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΦΠΑ ΣΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΕΙΔΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ.
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ.ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΧΑΦΙΕΔΟΚΑΜΕΡΕΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ 19/03 10:30 π.μ. ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ.
νέα βάρδια
αριστερή κίνηση νέων εργαζομένων & ανέργων
neavardia.blogspot.com
Μπροστά στην προκλητική στάση της κυβέρνησης, μόνο οι αγώνες μας μπορούν να σταθούν εμπόδιο. Για την ανατροπή του νέου αντιασφαλιστικού και την κατάργηση των νόμων Ρέππα και Σιούφα, για τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών, δεν αρκούν οι δημοσκοπήσεις, δεν αρκεί η ελεεινολογία στα κανάλια για τη γενιά των 700 ή των 400 ευρώ, δεν αρκεί ακόμα ακόμα μια απεργία το δίμηνο. Είναι αναγκαίο τώρα να απεργήσουν όλοι οι εργαζόμενοι, να κατεβούμε στο δρόμο και να προτάξουμε τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, κόντρα στα Σύμφωνα Σταθερότητας, την ανταγωνιστικότητα της επιχείρησης, το κύρος της εθνικής οικονομίας. Να ενώσουμε τις φωνές μας, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης και του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ενάντια στην υπογραφή της νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, που σηματοδοτεί πώς, με τη σφραγίδα της Γ.Σ.Ε.Ε., θα ζήσουμε για τα επόμενα χρόνια πιο φτωχοί. Συμμετέχοντας στην απεργία, ΄που είναι δικαίωμα κάθε εργαζόμενου, να δηλώσουμε ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε ή να πεθάνουμε στη δουλειά κάθε μέρα μήπως και κάποια στιγμή καταφέρουμε να πάρουμε μια πενιχρότατη σύνταξη.
Η αριστερή κίνηση νέων εργαζομένων και ανέργων ΝΕΑ ΒΑΡΔΙΑ, καλεί στην απεργία στις 19 Μάρτη τους νέους εργαζόμενους να δηλώσουμε ότι δεν είμαστε η γενιά των 700 ευρώ. Είμαστε η γενιά της ανατροπής.
Διεκδικούμε:
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ.
ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΡΕΠΠΑ – ΣΙΟΥΦΑ.
ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΟΧΙ ΣΤΗ ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΙΣΘΟΥ – ΑΠΟΔΟΣΗΣ, ΤΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ.
1400 ΕΥΡΩ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΜΙΣΘΟΣ.
5ΗΜΕΡΟ- 6ΩΡΟ – 30ΩΡΟ.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ, ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ.
ΠΛΗΡΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΥΣ.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΦΠΑ ΣΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΕΙΔΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ.
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ.ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΧΑΦΙΕΔΟΚΑΜΕΡΕΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ 19/03 10:30 π.μ. ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ.
νέα βάρδια
αριστερή κίνηση νέων εργαζομένων & ανέργων
neavardia.blogspot.com
12 Φεβ 2008
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 13/02/08
Η απεργία της 12ης του Δεκέμβρη, ήταν ένα πρώτο μόνο δείγμα της δυνατότητας των εργατικών αγώνων να καθορίζουν τις εξελίξεις, να δημιουργούν ή ακόμη και να μπλοκάρουν κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι η «καρατόμηση» του Μαγγίνα, ήταν μια πρώτη προσπάθεια εκτόνωσης του αγωνιστικού κλίματος. Όλοι ταυτόχρονα βλέπουμε ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να απαντήσει με «φυγή προς τα μπρος», με τον πρωθυπουργό να αναλαμβάνει ο ίδιος την ευθύνη στη Βουλή, ετοιμάζοντας συγκεκριμένες και σκληρές εξαγγελίες για τις 15 του Φλεβάρη. Το ερώτημα πλέον είναι πόσο αποφασισμένοι θα φανούμε εμείς, τόσο στο νέο απεργιακό ραντεβού της 13ης Φλεβάρη, όσο και στην αναγκαία κλιμάκωση του αγώνα, με νέες απεργιακές κινητοποιήσεις, με ανάπτυξη των κινητοποιήσεων σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς.
Και πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε αποφασισμένοι να νικήσουμε, γιατί δεν χωράει στα όνειρά μας ο κοινωνικός μεσαίωνας που προσπαθούν να δημιουργήσουν για μας. Πρέπει να δείξουμε ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε, ούτε πολύ περισσότερο να πεθαίνουμε στη δουλειά κάθε μέρα (είτε δουλεύοντας σε μία δουλειά είτε σε πολλές) μήπως και κάποια στιγμή καταφέρουμε να πάρουμε μια πενιχρότατη σύνταξη. Και οπωσδήποτε δεν θα ανεχθούμε άλλη μείωση των μισθών μας τη στιγμή που η κερδοφορία των εργοδοτών έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη.
Ιδιαίτερα εμείς οι νέοι εργαζόμενοι μπορούμε να απαντήσουμε σε αυτή την τρομακτική επίθεση που γίνεται στις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, να κάνουμε τα πρώτα βήματα για ένα πιο ελπιδοφόρο και νικηφόρο εργατικό κίνημα. Είναι ανάγκη πρώτα από όλα να διαμορφώσουμε μια άλλη κουλτούρα συναδελφικότητας και αλληλεγγύης στο χώρο δουλειάς, κόντρα στα πρότυπα του ανταγωνισμού, της ρουφιανιάς και του γλειψίματος. Να συζητάμε και να ανταλλάζουμε απόψεις με όσους μοιράζονται την ίδια πραγματικότητα με εμάς. Η συλλογικότητα είναι δύναμη. Οι παραδοσιακές γραφειοκρατικές αντιλήψεις που οδήγησαν στην απαξίωση του συνδικαλισμού είναι το πρόβλημα, όχι ο ίδιος ο συνδικαλισμός. Γινόμαστε όλοι μέλη στα σωματεία του κλάδου μας, ενημερωνόμαστε, συμμετέχουμε όσο μπορούμε στις διαδικασίες, πιέζουμε για την πραγματοποίηση γενικών συνελεύσεων βάσης. Είναι γεγονός βέβαια, ότι η συντριπτική πλειοψηφία από εμάς δεν καλύπτεται συνδικαλιστικά. Αυτό όμως δείχνει και προς τα πού πρέπει να ρίξουμε το βάρος της προσπάθειάς μας. Η αριστερή κίνηση νέων εργαζομένων και ανέργων ‘’νέα βάρδια’’ φιλοδοξεί να συμβάλλει με όλες της τις δυνάμεις σε αυτή την κατεύθυνση. Η οπισθοδρόμηση των κατακτήσεων, η διαρκής ανασφάλεια, η πτώση του βιοτικού επιπέδου δεν μπορούν να είναι η δικαιολογία για την απάθεια και την υποταγή. Δεν είναι δυνατόν η γενιά των 700, η πρώτη γενιά που θέλουν να ζήσει χειρότερα από τους γονείς της, να συμβιβαστεί με αυτή την πραγματικότητα. Ο όρος αυτός μπορεί να αποδίδει σωστά τις άθλιες σημερινές εργασιακές συνθήκες αλλά δε δεχόμαστε ότι προδιαγράφει το μέλλον μας. Με αποφασιστικούς αγώνες διαρκείας, με απεργίες και διαδηλώσεις ( ή όποια άλλη αγωνιστική πρωτοβουλία) να χαλάσουμε τα σχέδια κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου και να γίνουμε η γενιά των μεγάλων ανατροπών.
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ13/02 10:30 π.μ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ διεκδικούμε:
1. 1400 ευρώ για όλο το λαό.
2. 5ήμερο 6άωρο 30ώρο.
3. Σύνταξη στα 55 για τους άντρες και στα 50 για τις γυναίκες.
4. Κατάργηση της εργατικής εισφοράς, να πληρώνουν κράτος και εργοδότες.
5. Κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
6. Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη για όλους τους εργαζόμενους (Έλληνες και ξένους) και τους ανέργους.
7. Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα και Ρέππα
νέα βάρδια
αριστερή κίνηση νέων εργαζομένων και ανέργων
weblog:http//:neavardia.blogspot.com
e-mail: neavardia@gmail.com
τηλέφωνο επικοινωνίας: 6981337923Ξ
Και πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε αποφασισμένοι να νικήσουμε, γιατί δεν χωράει στα όνειρά μας ο κοινωνικός μεσαίωνας που προσπαθούν να δημιουργήσουν για μας. Πρέπει να δείξουμε ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε, ούτε πολύ περισσότερο να πεθαίνουμε στη δουλειά κάθε μέρα (είτε δουλεύοντας σε μία δουλειά είτε σε πολλές) μήπως και κάποια στιγμή καταφέρουμε να πάρουμε μια πενιχρότατη σύνταξη. Και οπωσδήποτε δεν θα ανεχθούμε άλλη μείωση των μισθών μας τη στιγμή που η κερδοφορία των εργοδοτών έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη.
Ιδιαίτερα εμείς οι νέοι εργαζόμενοι μπορούμε να απαντήσουμε σε αυτή την τρομακτική επίθεση που γίνεται στις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, να κάνουμε τα πρώτα βήματα για ένα πιο ελπιδοφόρο και νικηφόρο εργατικό κίνημα. Είναι ανάγκη πρώτα από όλα να διαμορφώσουμε μια άλλη κουλτούρα συναδελφικότητας και αλληλεγγύης στο χώρο δουλειάς, κόντρα στα πρότυπα του ανταγωνισμού, της ρουφιανιάς και του γλειψίματος. Να συζητάμε και να ανταλλάζουμε απόψεις με όσους μοιράζονται την ίδια πραγματικότητα με εμάς. Η συλλογικότητα είναι δύναμη. Οι παραδοσιακές γραφειοκρατικές αντιλήψεις που οδήγησαν στην απαξίωση του συνδικαλισμού είναι το πρόβλημα, όχι ο ίδιος ο συνδικαλισμός. Γινόμαστε όλοι μέλη στα σωματεία του κλάδου μας, ενημερωνόμαστε, συμμετέχουμε όσο μπορούμε στις διαδικασίες, πιέζουμε για την πραγματοποίηση γενικών συνελεύσεων βάσης. Είναι γεγονός βέβαια, ότι η συντριπτική πλειοψηφία από εμάς δεν καλύπτεται συνδικαλιστικά. Αυτό όμως δείχνει και προς τα πού πρέπει να ρίξουμε το βάρος της προσπάθειάς μας. Η αριστερή κίνηση νέων εργαζομένων και ανέργων ‘’νέα βάρδια’’ φιλοδοξεί να συμβάλλει με όλες της τις δυνάμεις σε αυτή την κατεύθυνση. Η οπισθοδρόμηση των κατακτήσεων, η διαρκής ανασφάλεια, η πτώση του βιοτικού επιπέδου δεν μπορούν να είναι η δικαιολογία για την απάθεια και την υποταγή. Δεν είναι δυνατόν η γενιά των 700, η πρώτη γενιά που θέλουν να ζήσει χειρότερα από τους γονείς της, να συμβιβαστεί με αυτή την πραγματικότητα. Ο όρος αυτός μπορεί να αποδίδει σωστά τις άθλιες σημερινές εργασιακές συνθήκες αλλά δε δεχόμαστε ότι προδιαγράφει το μέλλον μας. Με αποφασιστικούς αγώνες διαρκείας, με απεργίες και διαδηλώσεις ( ή όποια άλλη αγωνιστική πρωτοβουλία) να χαλάσουμε τα σχέδια κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου και να γίνουμε η γενιά των μεγάλων ανατροπών.
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ13/02 10:30 π.μ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ διεκδικούμε:
1. 1400 ευρώ για όλο το λαό.
2. 5ήμερο 6άωρο 30ώρο.
3. Σύνταξη στα 55 για τους άντρες και στα 50 για τις γυναίκες.
4. Κατάργηση της εργατικής εισφοράς, να πληρώνουν κράτος και εργοδότες.
5. Κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
6. Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη για όλους τους εργαζόμενους (Έλληνες και ξένους) και τους ανέργους.
7. Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα και Ρέππα
νέα βάρδια
αριστερή κίνηση νέων εργαζομένων και ανέργων
weblog:http//:neavardia.blogspot.com
e-mail: neavardia@gmail.com
τηλέφωνο επικοινωνίας: 6981337923Ξ
7 Δεκ 2007
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΤΟΥΣ…
Τις περισσότερες φορές, όταν κηρύσσεται μία απεργία οι εργαζόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με την αμφιβολία για το αν καλύπτονται, το φόβο της δυσμενούς μεταχείρισης ή ακόμα και της απόλυσης. Πρέπει , ωστόσο, να θυμόμαστε ότι η απεργία είναι κεκτημένο δικαίωμα των εργαζομένων για την υπεράσπιση των συλλογικών τους συμφερόντων απέναντι στην εργοδοσία. Προστατεύεται ακόμα και από την αστική νομοθεσία, τόσο στο ίδιο το Σύνταγμα (αρθ.23) όσο και στο ν.1264/82. Ο νόμος συνοπτικά ορίζει…
Στο άρθ.19 ότι……η απεργία αποτελεί δικαίωμα των εργαζομένων που ασκείται απότις συνδικαλιστικές οργανώσεις ως μέσο για τη διαφύλαξη και προαγωγή τωνοικονομικών, εργασιακών, συνδικαλιστικών και ασφαλιστικών συμφερόντωντων εργαζομένων και ως εκδήλωση αλληλεγγύης για αυτούς τους σκοπούς.Για την άσκηση του δικαιώματος της απεργίας απαιτείται προειδοποίησητου εργοδότη ή της συνδικαλιστικής του οργάνωσης 24 τουλάχιστον ώρες
πριν από την πραγματοποίησή της.
Στο άρθ.20 ότι…...η απεργία στις πρωτοβάθμιες(σωματεία εργασιακού χώρου) συνδικαλιστικές οργανώσειςκηρύσσεται με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης. Για ολιγόωρες στάσεις εφόσον δενπραγματοποιούνται την ίδια μέρα ή μέσα στην ίδια εβδομάδα αρκεί απόφασητου διοικητικού συμβουλίου.
Η απεργία στις δευτεροβάθμιες(ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα) και τριτοβάθμιες(ενώσεις των δύο πρώτων. Βλ. ΓΣΕΕ ) συνδικαλιστικές οργανώσεις κηρύσσεται με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου. Εργαζόμενοι του κλάδου ή της επιχείρησης που δεν είναι μέλη τηςσυνδικαλιστικής οργάνωσης που κήρυξε απεργία μπορούν να λάβουν μέροςσ' αυτή. Στο .άρθ.1 ορίζεται ότι εργαζόμενοι για την εφαρμογή του νόμου είναι όσοι απασχολούνται με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου (μισθωτοί), στους οποίους περιλαμβάνονται και οι εργαζόμενοι στο δημόσιο ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ με τέτοια σχέση υπό περιορισμούς για την εξυπηρέτηση του βασικών βιοτικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου. Να σημειωθεί ότι ενδιαφέρει η πραγματική σχέση παροχής υπηρεσιών στον εργοδότη και όχι να αν έχει γίνει νόμιμη πρόσληψη. Η απόλυση του εργαζομένου για νόμιμη συνδικαλιστική δράση και συμμετοχή σε απεργία είναι καταχρηστική και άρα άκυρη. Στο άρθ.23 του νόμου ορίζονται οι ποινικές κυρώσεις για τον εργοδότη που αρνείται την πραγματική απασχόληση εργαζομένου που η απόλυσή του έχει κριθεί άκυρη με δικαστική απόφαση (φυλάκιση ή καιμε χρηματική ποινή μέχρις 1.000.000 δρχ. για κάθε παράβαση ή άρνηση). Σύνηθες είναι όμως οι εργοδότες να μην απολύουν αλλά να εξαναγκάζουν τον εργαζόμενο σε παραίτηση μετά από βλαπτική μεταβολή στους όρους εργασίας του (μείωση ωρών και μισθού, άσχημη συμπεριφορά, υποβιβασμός κ.τ.λ.). Στην περίπτωση αυτή μπορούμε είτε να θεωρήσουμε τη μεταβολή απόλυση και να απαιτήσουμε αποζημίωση, είτε να αποκρούσουμε την μεταβολή και να συνεχίσουμε τη δουλειά με τους παλιούς όρους. Ακόμα και αν ο εργοδότης δε το δέχεται, ευθύνεται και οφείλει την εφαρμογή της προηγούμενης συμφωνίας. Μπορούμε να απευθυνθούμε στην Επιθεώρηση Εργασίας. Είναι ζήτημα πως σε κάθε απεργία οι εργαζόμενοι θα υπερασπίζονται ενεργά τα δικαιώματά τους απέναντι στον εργοδότη, ενώπιον των συναδέλφων τους και μαζί μ’ αυτούς, για να επαναφέρουν την διεκδίκηση σε κάθε χώρο. Προφανώς δεν τρέφουμε αυταπάτες για το χαρακτήρα του αστικού δικαίου. Κάθε νομοθετική διάταξη αποτυπώνει τους συσχετισμούς της ταξικής πάλης και ορίζει τα πλαίσια στα οποία αυτή θα κινείται. Τα κεκτημένα εργατικά δικαιώματα, όμως, δεν παύουν να αποτελούν παραπροϊόντα αγώνων, εξαναγκασμό του συστήματος να παρέχει ό,τι το κίνημα επιβάλει. Τα υπερασπιζόμαστε για να δίνουμε τις μάχες μας με καλύτερους όρους αλλά από τη σκοπιά της υπέρβασής τους και την τελική ανατροπή των εκμεταλλευτικών όρων εργασίας αλλά και ζωής. Με επίγνωση ότι ζούμε σε μια εποχή σφοδρής επίθεσης που ακόμα και για την παραμικρή κατάκτηση απαιτείται συνολικός εκβιασμός στο κεφάλαιο, αναγνωρίζουμε ως μόνο δρόμο αυτόν του συλλογικού αγώνα, μέσα από την παρέμβαση στους χώρους εργασίας, τις συνελεύσεις και τις κινητοποιήσεις των σωματείων μας, τον αγώνα όπου ο εργαζόμενος –και όχι κάθε επίδοξος διαχειριστής των συμφερόντων του- θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.
Στο άρθ.19 ότι……η απεργία αποτελεί δικαίωμα των εργαζομένων που ασκείται απότις συνδικαλιστικές οργανώσεις ως μέσο για τη διαφύλαξη και προαγωγή τωνοικονομικών, εργασιακών, συνδικαλιστικών και ασφαλιστικών συμφερόντωντων εργαζομένων και ως εκδήλωση αλληλεγγύης για αυτούς τους σκοπούς.Για την άσκηση του δικαιώματος της απεργίας απαιτείται προειδοποίησητου εργοδότη ή της συνδικαλιστικής του οργάνωσης 24 τουλάχιστον ώρες
πριν από την πραγματοποίησή της.
Στο άρθ.20 ότι…...η απεργία στις πρωτοβάθμιες(σωματεία εργασιακού χώρου) συνδικαλιστικές οργανώσειςκηρύσσεται με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης. Για ολιγόωρες στάσεις εφόσον δενπραγματοποιούνται την ίδια μέρα ή μέσα στην ίδια εβδομάδα αρκεί απόφασητου διοικητικού συμβουλίου.
Η απεργία στις δευτεροβάθμιες(ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα) και τριτοβάθμιες(ενώσεις των δύο πρώτων. Βλ. ΓΣΕΕ ) συνδικαλιστικές οργανώσεις κηρύσσεται με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου. Εργαζόμενοι του κλάδου ή της επιχείρησης που δεν είναι μέλη τηςσυνδικαλιστικής οργάνωσης που κήρυξε απεργία μπορούν να λάβουν μέροςσ' αυτή. Στο .άρθ.1 ορίζεται ότι εργαζόμενοι για την εφαρμογή του νόμου είναι όσοι απασχολούνται με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου (μισθωτοί), στους οποίους περιλαμβάνονται και οι εργαζόμενοι στο δημόσιο ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ με τέτοια σχέση υπό περιορισμούς για την εξυπηρέτηση του βασικών βιοτικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου. Να σημειωθεί ότι ενδιαφέρει η πραγματική σχέση παροχής υπηρεσιών στον εργοδότη και όχι να αν έχει γίνει νόμιμη πρόσληψη. Η απόλυση του εργαζομένου για νόμιμη συνδικαλιστική δράση και συμμετοχή σε απεργία είναι καταχρηστική και άρα άκυρη. Στο άρθ.23 του νόμου ορίζονται οι ποινικές κυρώσεις για τον εργοδότη που αρνείται την πραγματική απασχόληση εργαζομένου που η απόλυσή του έχει κριθεί άκυρη με δικαστική απόφαση (φυλάκιση ή καιμε χρηματική ποινή μέχρις 1.000.000 δρχ. για κάθε παράβαση ή άρνηση). Σύνηθες είναι όμως οι εργοδότες να μην απολύουν αλλά να εξαναγκάζουν τον εργαζόμενο σε παραίτηση μετά από βλαπτική μεταβολή στους όρους εργασίας του (μείωση ωρών και μισθού, άσχημη συμπεριφορά, υποβιβασμός κ.τ.λ.). Στην περίπτωση αυτή μπορούμε είτε να θεωρήσουμε τη μεταβολή απόλυση και να απαιτήσουμε αποζημίωση, είτε να αποκρούσουμε την μεταβολή και να συνεχίσουμε τη δουλειά με τους παλιούς όρους. Ακόμα και αν ο εργοδότης δε το δέχεται, ευθύνεται και οφείλει την εφαρμογή της προηγούμενης συμφωνίας. Μπορούμε να απευθυνθούμε στην Επιθεώρηση Εργασίας. Είναι ζήτημα πως σε κάθε απεργία οι εργαζόμενοι θα υπερασπίζονται ενεργά τα δικαιώματά τους απέναντι στον εργοδότη, ενώπιον των συναδέλφων τους και μαζί μ’ αυτούς, για να επαναφέρουν την διεκδίκηση σε κάθε χώρο. Προφανώς δεν τρέφουμε αυταπάτες για το χαρακτήρα του αστικού δικαίου. Κάθε νομοθετική διάταξη αποτυπώνει τους συσχετισμούς της ταξικής πάλης και ορίζει τα πλαίσια στα οποία αυτή θα κινείται. Τα κεκτημένα εργατικά δικαιώματα, όμως, δεν παύουν να αποτελούν παραπροϊόντα αγώνων, εξαναγκασμό του συστήματος να παρέχει ό,τι το κίνημα επιβάλει. Τα υπερασπιζόμαστε για να δίνουμε τις μάχες μας με καλύτερους όρους αλλά από τη σκοπιά της υπέρβασής τους και την τελική ανατροπή των εκμεταλλευτικών όρων εργασίας αλλά και ζωής. Με επίγνωση ότι ζούμε σε μια εποχή σφοδρής επίθεσης που ακόμα και για την παραμικρή κατάκτηση απαιτείται συνολικός εκβιασμός στο κεφάλαιο, αναγνωρίζουμε ως μόνο δρόμο αυτόν του συλλογικού αγώνα, μέσα από την παρέμβαση στους χώρους εργασίας, τις συνελεύσεις και τις κινητοποιήσεις των σωματείων μας, τον αγώνα όπου ο εργαζόμενος –και όχι κάθε επίδοξος διαχειριστής των συμφερόντων του- θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
Τον τελευταίο καιρό γίνεται μεγάλος ντόρος για το ασφαλιστικό σύστημα που δεν πάει καλά. Λένε ότι έχει πολλά ελλείμματα, τη στιγμή που δεν λένε ότι από ιδρύσεως των ασφαλιστικών ταμείων, τα χρήματα δίνονταν δανεικά και αγύριστα στους εργοδότες για το ‘’καλό’’ της ελληνικής οικονομίας. Για τους ίδιους λόγους τους χαρίζουν χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Λεπτομέρεια: τα χρήματα αυτά είναι δικά σου, καθώς έχουν παρακρατηθεί από το μισθό σου.
Το πιο ωραίο είναι ότι επειδή τόσα χρόνια έκλεβαν τα χρήματα των εργαζομένων από τα ασφαλιστικά ταμεία, τώρα θέλουν να αυξήσουν τις εργατικές εισφορές, και να μειώσουν τις συντάξεις, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν απρόσκοπτα την κλοπή. Επιπλέον θέλουν να δουλεύουμε περισσότερο, για να μας τιμωρήσουν που δεν κάνουμε πολλά παιδιά, παρά τους άθλιους μισθούς μας, και ταυτόχρονα έχουμε το θράσος να ζούμε περισσότερο.
Την ίδια στιγμή οι εργασιακές μας συνθήκες προσεγγίζουν όλο και πιο πολύ τον μεσαίωνα. Την στιγμή που τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξάνουν συνεχώς καθώς αυξάνει και ο παγκόσμιος παραγόμενος πλούτος (φτάνει να θρέψει 3 φορές τον πληθυσμό της γης) μας υποχρεώνουν είτε να δουλεύουμε περισσότερο σε μια δουλειά, είτε να δουλεύουμε λίγο σε περισσότερες από μία, κάνοντας τη ζωή μας λάστιχο.
Για πόσο θα ανεχόμαστε να μας επιβάλλουν αυτή τη μιζέρια; Είναι επιτακτική ανάγκη να ζητήσουμε αυτά που οι δυνατότητες της εποχής επιτρέπουν και οι ανάγκες μας για μια αξιοπρεπή ζωή απαιτούν. Λιγότερη δουλειά – δουλειά για όλους, να ζούμε αξιοπρεπώς από μία μόνο δουλειά, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης.
Ήρθε επιτέλους η ώρα να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και να απαιτήσουμε όλα όσα μας ανήκουν, χωρίς αυταπάτες για τον ρόλο του επίσημου συνδικαλισμού, που αδυνατεί να καλύψει ακόμη και τις πιο στοιχειώδεις ανάγκες μας. Μέσα από συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς και τη δημιουργία επιτροπών αγώνα. Ας είναι η απεργία της 12/12/07 η αρχή, μετατρέποντας τη σε μια μάχη όχι μόνο ενάντια στη λιτότητα του νέου προϋπολογισμού – που θα καθορίσει και τις αυξήσεις που θα πάρουμε με τη νέα συλλογική σύμβαση – αλλά και ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν με το ασφαλιστικό, τις ιδιωτικοποιήσεις κλπ και ας βγούμε όλοι στους δρόμους για:
1400 ευρώ για όλο το λαό.
5ήμερο 6άωρο 30ώρο.
Σύνταξη στα 55 για τους άντρες και στα 50 για τις γυναίκες.
Κατάργηση της εργατικής εισφοράς, να πληρώνουν κράτος και εργοδότες.
Κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη για όλους τους εργαζόμενους (Έλληνες και ξένους) και τους ανέργους.
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ12/12 10:30 π.μ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
νέα βάρδια
αριστερή κίνηση νέων εργαζομένων και ανέργων
weblog:http//:neavardia.blogspot.com
e-mail: neavardia@gmail.com
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 6981337923
Το πιο ωραίο είναι ότι επειδή τόσα χρόνια έκλεβαν τα χρήματα των εργαζομένων από τα ασφαλιστικά ταμεία, τώρα θέλουν να αυξήσουν τις εργατικές εισφορές, και να μειώσουν τις συντάξεις, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν απρόσκοπτα την κλοπή. Επιπλέον θέλουν να δουλεύουμε περισσότερο, για να μας τιμωρήσουν που δεν κάνουμε πολλά παιδιά, παρά τους άθλιους μισθούς μας, και ταυτόχρονα έχουμε το θράσος να ζούμε περισσότερο.
Την ίδια στιγμή οι εργασιακές μας συνθήκες προσεγγίζουν όλο και πιο πολύ τον μεσαίωνα. Την στιγμή που τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξάνουν συνεχώς καθώς αυξάνει και ο παγκόσμιος παραγόμενος πλούτος (φτάνει να θρέψει 3 φορές τον πληθυσμό της γης) μας υποχρεώνουν είτε να δουλεύουμε περισσότερο σε μια δουλειά, είτε να δουλεύουμε λίγο σε περισσότερες από μία, κάνοντας τη ζωή μας λάστιχο.
Για πόσο θα ανεχόμαστε να μας επιβάλλουν αυτή τη μιζέρια; Είναι επιτακτική ανάγκη να ζητήσουμε αυτά που οι δυνατότητες της εποχής επιτρέπουν και οι ανάγκες μας για μια αξιοπρεπή ζωή απαιτούν. Λιγότερη δουλειά – δουλειά για όλους, να ζούμε αξιοπρεπώς από μία μόνο δουλειά, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης.
Ήρθε επιτέλους η ώρα να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και να απαιτήσουμε όλα όσα μας ανήκουν, χωρίς αυταπάτες για τον ρόλο του επίσημου συνδικαλισμού, που αδυνατεί να καλύψει ακόμη και τις πιο στοιχειώδεις ανάγκες μας. Μέσα από συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς και τη δημιουργία επιτροπών αγώνα. Ας είναι η απεργία της 12/12/07 η αρχή, μετατρέποντας τη σε μια μάχη όχι μόνο ενάντια στη λιτότητα του νέου προϋπολογισμού – που θα καθορίσει και τις αυξήσεις που θα πάρουμε με τη νέα συλλογική σύμβαση – αλλά και ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν με το ασφαλιστικό, τις ιδιωτικοποιήσεις κλπ και ας βγούμε όλοι στους δρόμους για:
1400 ευρώ για όλο το λαό.
5ήμερο 6άωρο 30ώρο.
Σύνταξη στα 55 για τους άντρες και στα 50 για τις γυναίκες.
Κατάργηση της εργατικής εισφοράς, να πληρώνουν κράτος και εργοδότες.
Κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη για όλους τους εργαζόμενους (Έλληνες και ξένους) και τους ανέργους.
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ12/12 10:30 π.μ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
νέα βάρδια
αριστερή κίνηση νέων εργαζομένων και ανέργων
weblog:http//:neavardia.blogspot.com
e-mail: neavardia@gmail.com
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 6981337923
11 Απρ 2007
Για τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων
Ο Βίκτωρας Νέτας κάνει μια αναδρομή στην τύχη των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων στην χθεσινή Ελευθεροτυπία, και καταλήγει σε μια ρηξικέλευθη πρόταση.
Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα
Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα
Το σκάνδαλο με τα δομημένα ομόλογα έφερε για μία ακόμη φορά στην επιφάνεια το ζήτημα της ληστείας των ασφαλιστικών ταμείων με όλες τις παραμέτρους του. Παράλληλα, ανέδειξε και τις ευθύνες όλων των μεταπολεμικών κυβερνήσεων, αλλά και του συνδικαλιστικού κινήματος. Το πρόβλημα δεν θα λυθεί με την αντικατάσταση των διοικήσεων των ασφαλιστικών Ταμείων, ούτε και με την παραίτηση του υπουργού Σάββα Τσιτουρίδη. Χρειάζεται μια λύση οριστική, την οποία θα πρέπει να διεκδικήσουν δυναμικά οι εργαζόμενοι. Και η λύση είναι η δημιουργία μιας Τράπεζας Ασφάλισης και Υγείας, που θα αξιοποιεί χωρίς μεσάζοντες και προμήθειες τα χρήματα των ασφαλισμένων. Θα χρειαστεί να επανέλθουμε για να αναλύσουμε την πρόταση.
29 Μαρ 2007
Εργατικός συνδικαλισμός στις ΗΠΑ
Ένα ρεπορτάζ για τα αμφιλεγόμενα μεγάλα αμερικανικά συνδικάτα δημοσιεύεται σήμερα στην Καθημερινή.
kathimerini.gr | Tα συνδικάτα στις ΗΠΑ αλλάζουν πρόσωπο
kathimerini.gr | Tα συνδικάτα στις ΗΠΑ αλλάζουν πρόσωπο
ΟΧΑΪΟ. Σε έναν αγώνα για την αναγέννηση του συνδικαλιστικού κινήματος στις ΗΠΑ, το οποίο σταδιακά απαξιώθηκε, επιδίδονται οι ηγέτες των συνδικαλιστικών οργανώσεων της χώρας. Στην προσπάθειά τους αυτή στοχεύουν πέρα από τον σκληρό πυρήνα των αυτοκινητοβιομηχανιών και των βιομηχανιών χάλυβα και προσπαθούν να στρατολογήσουν εργαζόμενους με χαμηλούς μισθούς και επαγγελματίες που ανησυχούν για την ενδεχόμενη απώλεια της ιατρικής τους περίθαλψης. Τα νέα μέλη των συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι μετανάστες που εργάζονται ως οικοδόμοι, νοσοκόμοι, παρκαδόροι, μηχανικοί και προσωπικό σε καζίνο. Πρόκειται για ομάδες ανθρώπων που σε αντίθεση με τους εργαζόμενους σε βιομηχανίες δύσκολα θα χάσουν τη θέση τους λόγω μεταφοράς της εργασίας τους στο εξωτερικό.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
