ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΙΚΑΓΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

Τι μπορεί να σημαίνει η πρωτομαγιά για την νέα εργατική βάρδια σήμερα; Πως επικοινωνεί το πνεύμα των διεκδικήσεων του Σικάγο του 1886 με τις σημερινές ανάγκες των νέων? Σε κάθε γενιά της νέας βάρδιας εργαζομένων η πρωτομαγιά μεταφέρει το μήνυμα της διεκδίκησης ‘ουτοπικών’, εξωπραγματικών και ανέφικτων για το σύστημα και τους καπιταλιστές αιτημάτων, της δράσης κάτω από τις σκέψεις άλλης κοινωνικής οργάνωσης για τους εργαζομένους και την ανθρωπότητα συνολικά και τελικά το μήνυμα της νίκης αυτού του αγώνα των εργαζομένων-παραγωγών του πλούτου στο παρόν και όχι σε κάποιο μακρινό μέλλον. Η διεκδίκηση 8 ωρών εργασίας σε μια εποχή δουλειάς ‘ήλιο με ήλιο’, ανεξάντλητης και ανυπόφορης εργάσιμης μέρας, η απαίτηση για 8 οκτώ ώρες ελεύθερου χρόνου, ενασχόλησης με την πολιτική και τη συλλογική ζωή στα τέλη του 19ου αιώνα καθώς και η νίκη αυτών με την κατοχύρωση της οκτάωρης εργασίας δείχνουν το δρόμο σε κάθε εργαζόμενο, σε κάθε νέο άνθρωπο σήμερα για αγώνα κάτω από τις σημαίες των συγχρόνων αναγκών και δικαιωμάτων. Και μάλιστα σαν αναγκαιότητα των νέων εργαζομένων κόντρα σε μια πραγματικότητα καταπάτησης κάθε εργατικού δικαιώματος γύρω από τις συνθήκες και τους όρους δουλειάς και την ασφάλιση, κατάργησης του ελεύθερου χρόνου, λεηλάτησης της φύσης και του περιβάλλοντος, πολιτιστικής μιζέριας και απαξίωσης, πολέμων και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, σε μια περίοδο κρίσης, γενικευμένης φτώχιας και απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής.
Όλοι οι νέοι της δουλειάς ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα αποφασισμένο μπλοκ θεσμών, φορέων και δυνάμεων που διαμορφώνουν και υλοποιούν μια συνολική αντεργατική πολιτική εδώ και πολλά χρόνια, αλλά και πολύ περισσότερο τώρα που στο όνομα της κρίσης και της αντιμετώπισης της ξεδιπλώνουν μια νέα λυσσαλέα επίθεση στον κόσμο της εργασίας. Το συναντάμε καθημερινά˙ κατ’ αρχήν η κυβέρνηση της Ν.Δ με επιδοτήσεις για τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, άγρια λιτότητα, από τη μια και από την άλλη μηδενικές αυξήσεις, φοροεπιδρομή, διεύρυνση των ελαστικών σχέσεων, μαζικά stage, υποαπασχόληση και φτώχια. Το ΠΑΣΟΚ συμπληρώνει με την ουσιαστική συμφωνία σε όλες αυτές τις επιλογές της κυβέρνησης, πολιτικές που ασκούσε κυβερνητικά το ίδιο όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά και με τις ‘ρηξικέλευθες’ προτάσεις για τρίχρονη απασχόληση των νέων χωρίς ασφάλιση διατυπωμένες από το 2004 και τα χρόνια της αντιπολίτευσης. Η Ε.Ε βρίσκεται πρωτοπόρος και ‘ελεγκτής’ αυτής της πολιτικής, με την βίβλο για την εργασία, την οδηγία μπολκενστάιν, και τις συνεχείς οδηγίες για λιτότητα και περικοπή των κοινωνικών δαπανών. Ο ΣΕΒ και οι εργοδοτικές οργανώσεις ασκούν πολιτική με τις συνεχείς προτάσεις για 3ήμερη-4ήμερη εργασία και την απαίτηση για απαλλαγή των ‘βαρών’ για τις επιχειρήσεις, με την κοινό μνημόνιο με τη ΓΣΕΕ, με τις μαζικές και συνεχείς απολύσεις. Και όλα αυτά δεμένα με ολόκληρο πλαίσιο –εθνικών και ευρωπαϊκών- αντεργατικών νόμων, ρυθμίσεων και διατάξεων για την καταστολή και το πνίξιμο κάθε διαφορετικής σκέψης. Θέλουν να πιστεύουμε ότι αυτή η κατάσταση είναι μονόδρομος, να δεχτούμε τα ολοένα και λιγότερα ψίχουλα που περισσεύουν για μας όταν γύρω μας υπάρχει ο ‘τεράστιος’ πλούτος που εμείς οι ίδιοι παράγουμε, τα εκτοξευμένα στα ύψη κέρδη τους, που βγαίνουν στην πλάτη μας αλλά μοιράζονται κάτω από τη μύτη μας μέσω των επιδοτήσεων στο κεφάλαιο, των μιζών, των σκανδάλων, που αποτελούν διαχρονική σταθερά και αξία κάθε κυβέρνησης των τελευταίων χρόνων. Θέλουν να μας πείσουν ότι το δίκιο είναι δικό τους και, όποιος δεν το παραδέχεται βρίσκεται αντιμέτωπος με το γκλομπ του μπάτσου, τις κάμερες πάνω από το κεφάλι του στο δρόμο αλλά και τον εργασιακό του χώρο, το βιτριόλι και τις απόπειρες δολοφονίας (υπόθεση Κούνεβα), τις αποφάσεις δικαστηρίων (όπως πολύ καλά κατάλαβαν χιλιάδες συμβασιούχοι).
Οι απαντήσεις της αριστεράς είναι αναντίστοιχες αυτής της επίθεσης, δεν τροφοδοτούν αγωνιστικές διαθέσεις, δεν οργανώνουν τις αντιστάσεις. Και οι δυο δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς δεν ξεφεύγουν από το πλαίσιο «να μην πληρώσουμε την κρίση τους» ξεχνώντας την κλοπή και λεηλασία όλων των προηγούμενων χρόνων, παραγνωρίζουν ότι δεν οδηγεί πουθενά το παρακαλετό για να μην μας πάρουν και άλλα, ότι χρειάζεται ανυποχώρητη διεκδίκηση όλου του πλούτου που παράγουμε για να έρθουν στο σήμερα κατακτήσεις και βελτιώσεις της θέσης των εργαζομένων και η ήττα της αντεργατικής πολιτικής. Πολύ περισσότερο που το μεν ΚΚΕ λειτουργεί με την πίστη ότι οι αγώνες δεν μπορούν να κερδίσουν στο σήμερα και παραπέμπει τις αναζητήσεις ευρύτερων τμημάτων των εργαζομένων στα καθεστώτα του υπαρκτού και το σταλινισμό, ο δε ΣΥΡΙΖΑ ‘φλερτάρει’ με τα κινήματα εγκλωβίζοντας τα στα δίχτυα του φιλοευρωπαισμού και της Ε.Ε, του κοινοβουλευτικού παιχνιδιού και των κυβερνητικών λύσεων με το ΠΑΣΟΚ.
Απεναντίας όμως, οι νέοι εργαζόμενοι, η νεολαία συνολικά μπορούν να αποτελέσουν το δυναμικό μιας άλλης κατάστασης όπως έδειξε και η συγκλονιστική εξέγερση του Δεκέμβρη. Κόντρα στον υποταγμένο συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ των επετειακών ‘απεργιών’ και της ανυπαρξίας στους χώρους δουλειάς, η οποία συμφωνεί κοινά μνημόνια με τους βιομήχανους, συναινεί στις ελαστικές σχέσεις και στέκεται καταγγελλτικά απέναντι στον συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων, που επιζητά την ανάπτυξη, την κερδοφορία των επιχειρήσεων και τελικά τη διατήρηση αυτού του συστήματος της εκμετάλλευσης. Με τη δημιουργία συνδικαλιστικών μορφών που θα ‘χωράνε’ όλοι οι νέοι της δουλειάς, συμβασιούχοι και μόνιμοι, πτυχιούχοι κ μη, συνάδελφοι των stage και ανασφάλιστοι, έλληνες και ξένοι, ανεξαρτήτως δηλαδή των διαχωρισμών που μας επιβάλλουν, διαχωρισμών- ‘όπλων’ στα χέρια τους για να παραμείνουμε ‘μικροί και λίγοι’. Με την ανάπτυξη συλλογικών μορφών αντίστασης με συνελεύσεις, επιτόπου στάσης εργασίας, καμίας υποχώρησης την ώρα που κρίνεται η εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία για κάθε συνάδελφο όταν παίζονται απολύσεις, παύση μισθών, περικοπές στο όνομα της κρίσης και για κάθε ζήτημα που μας αφορά και μας χτυπάει ώστε να βρίσκονται οι αποφάσεις και ο αγώνας στα δικά μας χέρια. Κυρίως με την αγωνιστική έκφραση στο σήμερα του δικαιώματος για δουλειά κάθε νέου, με αποδοχές που να εκπληρώνουν όλες τις ανάγκες μας, με άλλο περιεχόμενο για την εργασία χωρίς τον εργοδότη και τον διευθυντή πάνω από το κεφάλι μας, για την πλήρη κάλυψη των αναγκών και ελεύθερης πρόσβασης όλων των νέων σε παιδεία, υγεία, ελεύθερο χρόνο, πολιτισμό, για την διεκδίκηση δηλαδή μιας σύγχρονης χάρτας αναγκών και δικαιωμάτων της νέας βάρδιας των εργαζομένων.
Αυτή η προσπάθεια συμβάλλει στην εμφάνιση μιας άλλης αριστεράς, αντικαπιταλιστικής, κόντρα στα όρια και τις ιδέες αυτού του άδικου εκμεταλλευτικού συστήματος, απελευθερωτικής, που θα βάζει στις σημαίες της το ζήτημα της κοινωνικής απελευθέρωσης και άλλης κοινωνικής οργάνωσης αυτού του κόσμου, κοινωνικά μαχόμενης, που θα αναδεικνύει την ισοτιμία συμμετοχής και έκφρασης κάθε αγωνιστή σε αυτή τη λογική και σε αυτόν τον αγώνα. Θα φέρνει το πνεύμα της πρωτομαγιάς του Σικάγο και της Θεσσαλονίκης του ΄36 κάθε μέρα μέσα στους εργασιακούς χώρους, για μια πρωτομαγιά του 2009 αντικυβερνητική, αντι-Ε.Ε και αντιεργοδοτική, συνολικά επαναστατική και νικηφόρα.

· Συμμετοχή την 1η Μάη στην συγκέντρωση στο Μουσείο και πορεία σε Βουλή – Ε.Ε..

· Συνέλευση της νέας βάρδιας Σάββατο 02/05 19:00 στο Πολυτεχνείο

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΝΕΑΣ ΒΑΡΔΙΑΣ

Η Ν.Β. συνεδρίασε το Σάββατο και κατέληξε στα παρακάτω:
1. Πραγματοποίηση εξορμήσεων το επόμενο διάστημα με προκήρυξη πάνω στα ζητήματα της κρίσης και της απάντησης σ' αυτήν από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής νεολαίας μπροστά στις μάχες του επόμενου διαστήματος.
Στόχος πριν το Πάσχα η εμφάνιση μας στο εμπόριο.
Νομίζω, δεδομένου και του εορταστικού ωραρίου, να πάμε Μ.Πέμπτη σε MALL, Eρμού και Τζάμπο.Ή έστω σε κάποιο από αυτά..
2.Κινητοποίηση 30/04 στον ΕΒΕΑ στα γραφεία του Μίχαλου. Προτείνω να φτιάξουμε μια ανακοινωσούλα και να τη διακινήσουμε σε πρώτη φάση και από τώρα διαδικτυακά. να οργανωθούν από τώρα οι εξορμήσεις.
3.Συμμετοχή με μπλοκ στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στην Ομόνοια την Πρωτομαγιά.
Να αρχίσουμε να το δουλεύουμε από τώρα.
4.Επόμενο σχήμα στις 2/5 και συνέλευση στις 9.
Τα υλικά να είναι έτοιμα και να τα δούμε μέσω μέηλ μέχρι Τρίτη πρωί.

να δούμε σήμερα μέχρι το μεσημέρι πού βρίσκονται τα κείμενα και να το προχωρήσουμε.
να τα στείλουν,όσοι τα ανέλαβαν κι ας μην είναι έτοιμα,ρίχνουμε όλοι μια ματιά και τα ολοκληρώνουμε.

ΠΩΣ ΑΜΟΙΒΕΤΑΙ Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ

Η 25η Μαρτίου έχει από το Nόμο καθοριστεί υποχρεωτική αργία όπου απαγορεύεται κάθε βιομηχανική, βιοτεχνική, εμπορική δραστηριότητα καθώς βέβαια και η απασχόληση των μισθωτών, εκτός από εκείνες τις επιχειρήσεις που νόμιμα λειτουργούν την Κυριακή. Έτσι ισχύουν τα εξής: Επιχειρήσεις που δεν θα λειτουργήσουν Εάν δεν λειτουργήσει η επιχείρηση καταβάλλεται στους μισθωτούς που αμείβονται με ημερομίσθιο το σύνηθες καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους χωρίς καμία προσαύξηση. Στους μισθωτούς που αμείβονται με μισθό δεν οφείλεται τίποτα πέραν του μηνιαίου μισθού. Επιχειρήσεις που θα λειτουργήσουν Για τους μισθωτούς που θα απασχοληθούν κατά την ημέρα αυτή εάν αμείβονται με ημερομίσθιο, θα πρέπει ν! α πάρουν το καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους και προσαύξηση 75% που θα υπολογισθεί στο νόμιμο ωρομίσθιό τους για όσες ώρες απασχοληθούν. Εάν αμείβονται με μισθό, α) οι μισθωτοί που θα απασχοληθούν σε επιχειρήσεις που λειτουργούν νόμιμα κατά τις Κυριακές και αργίες δικαιούνται μόνο προσαύξηση 75% που θα υπολογισθεί στο νόμιμο ωρομίσθιό τους, για όσες ώρες απασχοληθούν και όχι άλλη αμοιβή, διότι η αμοιβή για την αργία περιλαμβάνεται στο μηνιαίο μισθό, και β) αν οι μισθωτοί απασχοληθούν σε επιχειρήσεις που αργούν κατά τις Κυριακές και τις αργίες δικαιούνται να λάβουν το 1/25 καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους και προσαύξηση 75% που θα υπολογισθεί στο νόμιμο ωρομίσθιό τους για όσες ώρες απασχοληθούν.Πηγή ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕΑΓΓΕΛΟΣ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ

Η είδηση που δεν πέρασε ούτε στα ψιλά! Διαδώστε τη

Πιστεύεις ότι η λογοκρισία και ειδικά η ολοκληρωτική εξαφάνιση μιας είδησης είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα δικτατορικών, αυταρχικών, ολοκληρωτικών καθεστώτων; Συνώνυμο χωρών όπως η Κίνα, το Ιράν, η Σ. Αραβία;
Σου δίνουμε την ευκαιρία να αλλάξεις γνώμη!
Στην Ελληνική δημοκρατία του 21ου αιώνα, με τα εκατοντάδες έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ κάθε άποψης, σύνθεσης και διαφορετικών συμφερόντων, μια σημαντική είδηση δεν δημοσιεύτηκε ΠΟΥΘΕΝΑ. Και όταν λέμε πουθενά ευνοούμε ΠΟΥΘΕΝΑ!
Και όποιος αμφιβάλει, ιδού οι μηχανές αναζήτησης ιδού και το ψάξιμο.
Γιατί;
Γιατί η είδηση αφορά το Mall του ομίλου Λάτση στο Μαρούσι. Γι' αυτό το θέμα η λογοκρισία κρατά χρόνια, αλλά αυτή τη φορά ξεπέρασε κάθε προηγούμενο καθώς αφορά τελεσίδικη δικαστική απόφαση.
Διαβάστε την είδηση (όπως ήρθε με mail) και την έκκληση που ακολουθεί:
------------ ------ Καταδίκη για το mall Athens στο πρώην δήμαρχο Αμαρουσίου ------------ ------ Στις 19 Ιανουαρίου στο Τριμελές Εφετείο Αθηνών εκδικάστηκε η υπόθεση του πρώην Δημάρχου ΤΖΑΝΙΚΟΥ - ( Δήμαρχος Αμαρουσίου επί κατασκευής MALL) σχετικά με την προσφυγή πολιτών, για τις παρανομίες του Δημάρχου και άλλων εμπλεκόμενων για την οικοδόμηση του παράνομου μεγαθήριου THE MALL. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών καταδίκασε τον πρώην Δήμαρχο σε 12 μήνες φυλακή με τελεσίδικη απόφαση.
Το δικαστήριο δεν έκανε δεκτό τους ισχυρισμούς του πρώην Δημάρχου ότι το Μall ωφέλησε το Μαρούσι, ότι δεν προξένησε περιβαλλοντολογικές καταστροφές και ότι τα τεράστια χρέη στο Δήμο δεν οφείλονται στο συγκεκριμένο έργο. Αλλά και η τελική έκκληση της συνηγόρου του κ. Τζανίκου για μείωση της ποινής λόγω πρότερου έντιμου βίου και λόγω μη ταπεινών αιτιών δεν έγινε δεκτή.
Η συγκεκριμένη δίκη είναι η πρώτη δίκη εντός του 2009 που έχει σχέση με την κατασκευή του MALL καθώς έχουν προσδιορισθεί και άλλες 6 δίκες, μία μάλιστα εξ αυτών ζητάει 600 εκ. ευρώ αποζημίωση υπέρ του Δήμου Αμαρουσίου από τις κατασκευαστικές του κ. ΛΑΤΣΗ και τον πρώην Δήμαρχο για τις τεράστιες ζημιές που υπέστη Ο Δήμος Αμαρουσίου.
Μια απόφαση λοιπόν που μας γεμίζει αισιοδοξία ότι σε αυτόν τον αγώνα για την διάσωση των ελεύθερων χώρων δεν είμαστε μόνοι μας, υπάρχουν και Δημόσιοι λειτουργοί που υπερασπίζονται το Δημόσιο συμφέρον. ------------ ------------------ ------------------ ------------------ ------------------ ------
Άσχετα με το πόσο ενδιαφέρει η είδηση τον καθένα και την καθεμία μας, το γεγονός της ολοκληρωτικής της απάλειψης από τον τύπο, με χουντικά ποσοστά της τάξης του 100%, αποτελεί πρόκληση για τις ελευθερίες όλων μας. Αποτελεί ακόμα σαφή απόδειξη ότι μια δικτατορία οικονομικών συμφερόντων επιβάλλεται πιο ασφυκτικά παρά ποτέ στη ζωή μας και γράφει την ιστορία όπως γουστάρει.
Αν το θάψιμο μιας σημαντικής είδησης στα ψιλά μας εξοργίζει, η ολοκληρωτική της εξαφάνιση μας εξαγριώνει.
Θα τους αφήσουμε να αποφασίζουν τι πρέπει να μαθαίνουμε και τι όχι;
Όπως οι "από κάτω" τους αναγκάσαμε να βγάλουν την Κούνεβα από τα ψιλά... έτσι και πάλι πρέπει να τους δείξουμε ότι ΔΕΝ κρατάνε πια την ενημέρωση στα χέρια τους, ότι η δικτατορία στην ενημέρωση έχει αντίπαλο. Χιλιάδες αντίπαλους!
Στείλετε αυτή την είδηση σε φίλους/ες, γνωστούς/ες, συνάδελφους/ισσες - Ανεβάστε την στο internet
Σε μερικές εβδομάδες θα την γνωρίζουν ακόμα και όσοι δεν τους ενδιέφερε...
Κομμένες ειδήσεις;... Όσοι παίζουν με τα ψαλίδια να προσέχουν μην κοπούν οι ίδιοι!
Διαβάστε σχετικά με το Mall από το περιοδικό ΓΑΛΕΡΑ (Ιανουάριος 2006, Φεβρουάριος 2006, Μάρτιος 2006) Δείτε και κάτι ενδιαφέρον για τη λογοκρισία σχετικά με το Mall

Η ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Όλοι γίναμε μάρτυρες των πιο πρωτοφανέρωτων κινηματικών γεγονότων που ζήσαμε στην Ελλάδα, τουλάχιστον μετα το 90-91. Πολοί μιλάνε για νεολαιίστικη εξέγερση, άλλοι για νεολαιίστικο ξεσηκωμό. Το σίγουρο έιναι ότι η νέα βάρδια της εργατικής τάξης (σημερινή και αυριανή) βγήκε στους δρόμους αγανακτισμένη από μία βάρβαρη καθημερινότητα που τίποτα δεν έχει να της προσφέρει. Μια έκρηξη η οποία συνένωσε για πρώτη φορά τόσο ευδιάκριτα όλα τα νεολαιίστικα τμήματα, αποκτώντας συνολικό χαρακτήρα, φαίρνοντας για πρώτη φορά τη νεολαία τόσο κοντά κοινωνικά στον πυρήνα της ταξικής σύγκρουσης και της αντικαπιταλιστικής πάλης.

Αυτή η έκρηξη είχε έντονα τα στοιχεία της οργής και της διάθεσης για δυναμικές - κατά του αστικού κράτους και των θεσμών του - μορφές ειδικά απέναντι στα σύμβολα του καταναλωτισμού και της κρατικής εξουσίας. Ανέπτυξε επίσης μορφές αυτοοργάνωσης όπως τα κέντρα αγώνα και οι γενικές συνελεύσεις , ενώ ένα από τα βασικά του πολιτικά χαρακτηριστικά της έκρηξης αυτής είναι και η γενικότερη καταδίκη της κυβέρνησης της ΝΔ και της πολιτικής της, όπως και συνολικά του αστικού συνασπισμού εξουσίας - παρά την αντιφατικότητα αλλά και την ποικιλία με την οποία αυτό εκφράστηκε.

Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς για την εξέγερση αυτή και επειδή αυτή αποτελεί την αρχή μιας πορείας προς τη δυνατότητα της νεολαίας να διεκδικεί και να κερδίζει τις ανάγκες και τα δικαιώματά της, ως νέα βάρδια θα προσπαθήσουμε την Πέμπτη 29/01 στις 7:30 στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών (πλατεία Καρύτση 10) να βγάλουμε τα πρώτα συμπεράσματα από την εξέγερση, που ζήσαμε αλλά και να καθορίσουμε τα επόμενα βήματα μιας περιόδου δύσκολης αλλά και όμορφης που μας περιμένει.